Πέμπτη, Φεβρουαρίου 23, 2006

Λυπάμαι , που σου χάλασα την Τσικνοπέμπτη


Τσικνοπέμπτη. Σήμερα το τσικνίζουμε λέει... Τρώμε κρέας. Ψητό! Μα και τις υπόλοιπες ημέρες πάλι το ίδιο συμβαίνει: τρώμε τις σάρκες μας. Κρέας ανθρώπινο. Υπερβολικές εκφράσεις κόντρα στο πνεύμα των ημερών.
Χαλάρωσε μου λένε... Δε μπορώ! Είναι κάτι στιγμές που δεν έχεις ανάγκη τη χαλάρωση. Αδέσποτες σφαίρες γυρνάνε στο μυαλό και ο ήχος του κρότου σπάει τη σιωπή. Αυτή τη στιγμή που νιώθεις το τι έκανες.... Τσικνοπέμπτη του χθες. Και δεν είναι ανάγκη να είναι Απόκριες. Αδέσποτες μέρες και λόγια και έργα... Για κάθε έγκλημα που έκανες για κάθε σάρκα που «έφαγες»...
Καιρός για εξομολόγηση; Δε νομίζω....
Δείξε μου όμως ένα δρόμο. Τι λόγια να σου γράψω. Όλα έχουν ειπωθεί. Ρίξε μια ματιά στο κόσμο.
Να τρώμε ο ένας τις σάρκες του άλλου. Ωμό κρέας! Να η Τσικνοπέμπτη που ψάχνεις. Και τα καταφέρνεις έτσι ώστε κάθε μέρα να είναι Τσικνοπέμπτη.
Όχι δεν με ανησυχεί αυτή η κατάσταση. Το θεωρώ πιο υγιές. Τουλάχιστον δεν είναι ύπουλο. Είναι πιο έντιμο. Το κάνεις και εσύ σίγουρα.... Δεν μπορεί να είσαι τόσο αθώος. Όλο και κάτι «έφαγες». Δε έχω σκοπό να σε κατηγορήσω.
«Δυστυχώς έτσι μας έκαναν...» , αυτό νομίζεις;
Πάλεψε να ακούσεις και μια άλλη άποψη. Σαρκοφάγος από τη φύση του ο άνθρωπος. Παλαιστής και ... νοημοσύνη! Γιατί να μη στραφεί ενάντια στο είδος του;;;
Ερωτήματα προβοκάτσιας! Παιχνίδι με τα ερωτήματα.
Μη νομίζεις ότι στηρίζω την κακή πλευρά του ανθρώπου. Απλά υπάρχει και αυτή. Και το άσχημο είναι ότι σήμερα υπερέχει το αρνητικό...
Αποτύχαμε να χαλιναγωγήσουμε τον εγωισμό μας.
Φεύγα!
Μπροστά.
Λόγια μπορώ να σου χαρίσω. Εσύ ομορφιά θα μου χαρίσεις;
Σιωπή και πάλι.
Μέχρι τότε θα τρέφομαι με σάρκες. Δεν είναι και η καλύτερη διατροφή. Αισιοδοξώ για την πρόοδο της επιστήμης. Κάτι θα βρεθεί να σβήσει την χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια.
Αν σε τρομοκράτησα λυπάμαι δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου. Ξύπνησα με άσχημη διάθεση. Μάλλον η χθεσινή σάρκα μου έπεσε βαριά...
Και δεν είχα ούτε την πουτάνα coca-cola να κάνω ένα καλό ρέψιμο... Τόση ατυχία! Άντε να έρθω στα ίσια μου σήμερα.
Ακονίζω δόντια για τις επόμενες σάρκες.
Μα ξέρω ότι θα την πατήσω... με μια αναπηρία καρδιάς και με πνεύμα συγχώρεσης βλέπω γρήγορα να γίνομαι τροφή στα δόντια των άλλων σαρκοφάγων...
Μόνο να ξέρουν είμαι άνοστος. Ας ρίξουν λίγο αλάτι μήπως φτιάξει η γεύση...

Άντε και καλή Τσικνοπέμπτη μάγκες...

Δεν υπάρχουν σχόλια: