Κυριακή, Μαρτίου 12, 2006

Ο πόλεμος των 5 ημερών


Η εισβολή έγινε ξαφνικά χωρίς να γίνει αντιληπτή. Τα αποτελέσματα της εισβολής φάνηκαν σχεδόν αμέσως. Πυρετός , αδυναμία , πόνος σε όλο το σώμα. Ο ιός της γρίπης άρχισε να κάνει το δικό του πάρτι μέσα στο δικό μου οργανισμό. Από ιδεολογία και μόνο θυμώνω με κάθε εισβολή κατακτητή. Πόσο περισσότερο αν αφορά εμένα. Άλλοι μου έλεγαν υπομονή θα κάνει τον κύκλο του και θα περάσει και άλλοι να εξαπολύσω χημικό πόλεμο στον ιό (βλέπε αντιβιοτικά).
Είχα προβληματιστεί. Ποιο δρόμο να ακολουθήσω; Άνθρωπος της υπομονής δεν είμαι. Με αντιβιοτικά και τα σχετικά έχω μια χρόνια αποστροφή.
Ενώ προβληματιζόμουν ο πυρετός χτυπούσε κόκκινο. Σε λίγο θα πλησίαζα το 40αρι. Και πώς να το κάνουμε το 40αρι δεν είναι ότι καλύτερο. Να ήταν 40αρα να το κουβέντιαζα.... χα χα!
Το πρώτο που επιστράτευσα ήταν τα ζεστά ροφήματα. Μια αίσθηση προσωρινής ανακούφισης. Αποτελέσματα που δεν κρίνονται ικανοποιητικά.
Αναγκάσθηκα να κάνω το πρώτο συμβιβασμό. Παυσίπονα! (τα γνωστά που κυκλοφορούν) Σιχαίνομαι όταν συμβαίνει αυτό. Βλέπετε έχω μια χρόνια αποστροφή για κάθε φάρμακο. Ο οργανισμός μου είναι παρθένος από τα χάπια και φάρμακα. Τα παυσίπονα – αναλγητικά έστω και για μερικές ώρες έκαναν το θαύμα τους. Ο πυρετός έπεφτε... Πτώση θεαματική! Και εκεί που ήμουν έτοιμος να πω έγινα καλά, σταματούσε η δράση του αναλγητικού και ξανά τα ίδια. Πυρετός.
Ο πόλεμος συνεχιζόταν με ένταση. Ο ιός άρχισε να μου τη σπάει. Σκεφτόμουν το μέγεθος του ιού και τρελαινόμουν. Τόσο μικρός και να με ρίχνει στο κρεβάτι; Οι φίλοι με πείραζαν και έλεγαν «μικρός στο μάτι (ο ιός) μεγάλος στο κρεβάτι».
Το καλό είναι ότι είχα και ισχυρούς συμμάχους. Τα φιλιά και την αγάπη σου. Χυμό από τα χεράκια σου , φιλιά χωρίς να φοβάσαι τον ιό.
Άτακτη υποχώρηση του ιού. Δεν άντεξε την αγάπη και άρχισε να υποχωρεί. Ένιωθα επιτέλους ποιο δυνατός και προκαλούσα τον ιό να δείξει τη δύναμή του. Γελούσα χαιρέκακα!!!
Και να το βράδυ Σαββάτου χτυπάει... 38αρι ξανά. Η λέξη θύμωσα δεν αρκεί... Πεισμάτωσα. «Όχι ρε πούστη δε θα μου χαλάσεις την έξοδο». Και το πείσμα όπως και να το κάνουμε είναι η δύναμη!
5 ποτά στο σύνολο της βραδιάς. Ένα ποτό για κάθε μέρα που με είχε καθηλώσει ο ιός στο κρεβάτι. Αν είχε στόμα ο ιός θα ούρλιαζε. Θα πρέπει να τον φρίκαρα.

Το θαύμα έγινε. Σήμερα Κυριακή ξύπνησα και είμαι μια χαρά. Ο ιός πήρε τα @ρχiδι@ μου. Άντε γεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: