Δευτέρα, Απριλίου 03, 2006

Τα ρίσκα ή τα χάπια μου

Ρίσκο. Λέξη πολύτιμη. Ιδανική για το «προχώρα» της ζωής. Στο πόνο , στη χαρά. Μα μια μαστούρα εμμονής και δανεικά φτερά. Αναζήτηση φλόγας. Στη μέρα και στη νύχτα.

Για πόσα πράγματα μπορείς να ρισκάρεις;

Και εδώ δε μιλάμε για τηλεπαιχνίδι. Μιλάμε για το deal της ζωής. Με λόγια κα νάρκες του χθες τράβα προς το αύριο.

Πειραγμένα εγκεφαλικά κύτταρα. Πειραγμένα λόγια και σκέψεις. Μέχρι εκεί. Δε θα σου μιλήσω για το «πείραγμα» των φίλων... Των φίλων που ρίσκαραν λάθος και γάμησαν όχι μόνο τη ψυχολογία τους αλλά το ίδιο τους το είναι. Και παρόλα αυτά ελπίζουν... ελπίζουν για το επόμενο λάθος , για το επόμενο ρίσκο που δε θα τους κάτσει. Ειλικρινά τους θαυμάζω. Σαν έρημα ξωκλήσια στην κορυφή του βουνού. Ηττημένα και περήφανα.

Τα ρίσκα της αξιοπρέπειας. Για όλους είναι τα ναυάγια της ζωής , το «τίποτα». Για μένα είναι ο άπειρος ορίζοντας που δε ξέρεις τι θα σου βγάλει: ανατολή ηλίου ή ηλιοβασίλεμα. Θα το απολαύσουν όμως και...θα περιμένουν άλλες μέρες.

Ημέρες με τον ήλιο της δικαιοσύνης. Μεγάλα λόγια και αριστερές παπαριές. Τράβα τα ζόρια σου και μην περιμένεις τίποτα. Ούτε να παρακαλάς κανένα μαλάκα κέρατα. Πάρε τα ρίσκα σου και... τα χάπια σου. Χάπια της λήθης και της δύναμης και της αγάπης!!!

Ναι της αγάπης μη σου φαίνεται παράξενο. Ταιριάζει νοηματικά το ρίσκο της αγάπης. Όχι το ρίσκο της αγάπης για ψόφιες γκόμενες και γκόμενους. Το ρίσκο της αγάπης για το πάθος της δημιουργίας και της «ενσωμάτωσης» ανθρώπου. Πώς να ενσωματώνεις ανθρώπους μέσα σου και να μη φοβάσαι τα ρίσκα τους.

Πολλά ρίσκα έχω να σου πω...αλλά τι νόημα έχει... Τα δικά σου και τα δικά μου... Μπορούν να συμπέσουν τα ρίσκα δύο ανθρώπων; Μα και βέβαια. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο καθένας έχει χάσει διαφορετικά πράγματα. Εδώ είναι και η δύναμη του ρίσκου. Άλλοι έχουν να χάσουν μόνο την ελευθερίας τους και άλλοι μόνο το χρόνο τους.

Ε , σύντροφε δε θα χάσουμε και την παρθενιά μας. Αυτή την πουλήσαμε , δεν τη ρισκάραμε. Την πουλήσαμε τότε που θέλαμε το ανέφικτο και... πήραμε αντάλλαγμα εκτός από τα τρία μας τη θεσούλα μας. Τη θεσούλα που δε σηκώνει ρίσκα. Μόνο «σεμνά και ταπεινά» που είπε και ο Κωστάκης.

Να ρισκάρω σήμερα... για το ρόδο το αμάραντο!!! Και η ποίηση να φυτρώσει στη γλάστρα του κρανίου μου , στη γλάστρα του κρανίου σου. Fucking season!

Το ρίσκο έχει τις ρίζες του... στη στιγμή της σύλληψης. Της βιολογικής σύλληψης ενός οργανισμού. Κάνεις έρωτα (ή πηδιέσαι) και δε ξέρεις τι θα βγει... Τι άνθρωπός , τι ψυχή , τι μυαλό. Αν αυτό δεν είναι ρίσκο τότε... δε με καταλαβαίνεις.

Στη δημιουργία είναι όλα τα ρίσκα...

Δεν αγαπάς όμως τα ρίσκα. Καταφύγιο στην απουσία ρίσκου. Ίσως να μην μπορείς αλλιώς , ίσως να μη μπορώ αλλιώς...

Νταήδες του μυαλού , μπάτσοι του μυαλού χτυπάνε και βιάζουν τα οράματα. Τα ξεσκίζουν για την ακρίβεια μου...

Και το ανέχεσαι , και το ανέχομαι...

Λέω να πάρω τα ρίσκα μου... Κυκλοφόρησαν σε νέα συσκευασία με δώρο DVD δύο αισθησιακές εφημερίδες !(σαν αυτές που βάζουν οι εφημερίδες και δεν τις αποκαλούν τσόντες) Η τιμή είναι ακριβή αλλά τουλάχιστον αν αποτύχουν τα «ρίσκα» θα μου μείνουν οι τσοντούλες.

Αγοράστε τη νέα συσκευασία με τα ρίσκα. Για όσα δεν ... δεν έκανες, δεν μπόρεσες , δεν ήθελες...

Λέω να πάρω τα ρίσκα μου και .... μετά λέω να πάρω τα χάπια μου.

Κρίμα να πίνω και να μην σας δίνω.... χα χα χα!

7 σχόλια:

Jamella είπε...

better burned than fade out
:-)

Γρηγόρης είπε...

Παρόν με τα χάπια μου και τα ρίσκα μου...
Να ρισκαρω ... σύλληψη... ενός μυαλού?

Jamella είπε...

να ρισκαρω που εμαθα να βαζω -επιτελους- links και παραπεμπω στο blog σου? οοοχι...πλζ, δες κι αν εχεις την παραμικρη ενσταση, πες μου να τα βγαλω.
:-)

Γρηγόρης είπε...

@Jamella
Θα προτιμούσα αντι του "deilogo" να υπήρχε το Gregory ή το Γρηγόρης.
Και αυτό γιατί to deilogos είναι κάτι προσωπικό...

Marialena είπε...

Καλημέρα Γρηγόρη! Διάβασα τα τελευταία σου κείμενα και πραγματικά δεν ήξερα πως να εκφράσω τις εντυπώσεις που μου δημιούργησαν. Αν δεν ρισκάρουμε αυτό που νομίζουμε, δεν γίνεται τίποτα, παντού και πάντα. Από τον ουρανό δεν πέφτουν οι ανάγκες μας, εδώ στη γη βρίσκονται. Ευτυχώς που όσο και να πέφτουμε σκοντάφτοντας, ξανασηκωνόμαστε και συνεχίζουμε τη πορεία. Μέχρι εκεί και ακόμα παραπέρα... Την καλημέρα μου, Μαριαλένα

Γρηγόρης είπε...

@marielena
Το καλό με τα ρίσκα είναι ότι χαρίζουν ζωή... έστω και αν είσαι ηττημένος... γιατί η ήττα έχει περισσότερο ενδιαφέρον από τη νίκη!!!

vatraxokoritso είπε...

Ζωή χωρίς ρίσκο..?
Τι αξία έχει?