Τρίτη, Ιουλίου 11, 2006

Τα φάρμακά μας...!!!

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Περικλή Κοροβέση για την βιομηχανία των φαρμάκων.
Γράφει:
Στη δεκαετία του '50 κυκλοφόρησε ένα αθώο και αποτελεσματικό ηρεμιστικό φάρμακο που ταχύτατα διαδόθηκε σ' όλο τον κόσμο και απέφερε μυθικά κέρδη στη φαρμακοβιομηχανία που το επινόησε.

Ηταν η περίφημη θαλιδομίνη, που ήταν ασφαλές ακόμα και για κυοφορούσες γυναίκες. Τόσο ασφαλές, που δημιούργησε περίπου 8.000 τερατογεννήσεις. Παιδιά χωρίς χέρια ή πόδια, με την παλάμη να φυτρώνει κατευθείαν από τον ώμο ή παιδιά χωρίς πατούσες ή καρπούς.

Απαγορεύτηκε το 1961, αφού είχε δημιουργήσει ένα παγκόσμιο σκάνδαλο. Από τότε αποφασίστηκε από τη διεθνή κοινότητα αυστηρότερος έλεγχος των φαρμακευτικών προϊόντων. Ο έλεγχος ήταν τόσο αυστηρός, που το παυσίπονο Vioxx πέρασε όλους τους ελέγχους και κυκλοφόρησε ελεύθερα στην αγορά. Η κατασκευάστρια εταιρεία Merck ήξερε από το 2000 πως αυτό το φάρμακο πολλαπλασίαζε τις πιθανότητες για καρδιακά επεισόδια ή συγκοπές. Αλλά το φάρμακο αποσύρθηκε τέσσερα χρόνια μετά. Μονάχα στις ΗΠΑ περισσότεροι από 6.000 παθόντες έχουν υποβάλει μήνυση στην εταιρεία.

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στη βρετανική «Guardian» μια έκθεση της Διεθνούς των Καταναλωτών (C.I.) σχετικά με το βίο και την πολιτεία των είκοσι μεγαλύτερων φαρμακευτικών εταιρειών στον κόσμο. Το πρωτοσέλιδο της έγκυρης και προσεκτικής στους χαρακτηρισμούς εφημερίδας είναι εντυπωσιακό. «Οι φαρμακοβιομηχανίες κατηγορούνται ότι θέτουν τη δημόσια υγεία σε κίνδυνο». Η Διεθνής των Καταναλωτών δεν είναι μια οποιαδήποτε οργάνωση καταναλωτών. Αντιπροσωπεύει περισσότερες από 230 οργανώσεις, που εδράζουν σε 113 χώρες. Ιδρύθηκε το 1965 και θεωρείται η πιο έγκυρη φωνή των καταναλωτών σε θέματα διατροφής, υγείας και δικαιωμάτων των ασθενών.

Η έκθεση λέει πως τα φάρμακα που παίρνουμε δεν είναι αυτά που χρειαζόμαστε (τουλάχιστον αρκετά από αυτά), αλλά αυτά που επιβάλλουν οι επιχειρήσεις με τις έμμεσες διαφημιστικές τους καμπάνιες. Μονάχα τον περασμένο χρόνο ξόδεψαν 60 δισ. δολ. για μάρκετινγκ. Δηλαδή διπλάσιο ποσό από αυτό που διαθέτουν σε έρευνες. Εξαγοράζουν νοσοκομεία, φαρμακεία, γιατρούς, που δίνουν στους ασθενείς τα φάρμακα που σπρώχνουν οι εταιρείες. Και συχνά δεν είναι αυτά που πρέπει, λέει στην ίδια εφημερίδα ο πρόεδρος της Διεθνούς των Καταναλωτών, Ρίτσαρντ Λόιντ, και ζητάει να σταματήσει αμέσως αυτή η απαράδεκτη κατάσταση. Και φυσικά θα εισακουσθεί, όπως έγινε και με τη θαλιδομίνη και με το Vioxx. Οταν η υγεία γίνεται εμπόρευμα με σκοπό το κέρδος, τότε ο άνθρωπος δεν έχει καμιά σημασία. Και να πεθάνει από κάποιο φάρμακο, το καθήκον του προς την εταιρεία το ξεπλήρωσε: της έδωσε το αναμενόμενο κέρδος.

Οι εταιρείες προσπαθούν με έμμεσους τρόπους να πείσουν ομάδες ανθρώπων πως έχουν προβλήματα. Οπως στρες ή προβλήματα στύσης, κούρασης, κατάθλιψης, με ιατρικές εκπομπές-μαϊμού στην TV ή μέσα από ιστοσελίδες ή συνεντεύξεις προσωπικοτήτων. Η Λορίν Μπακόλ εμφανίστηκε σ' ένα πρόγραμμα του NBC και έκανε αναφορά σ' ένα φίλο της που τυφλώθηκε από τον εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας. Και ανέφερε ένα καινούργιο φάρμακο, ιδιαίτερα αποτελεσματικό γι' αυτήν την περίπτωση, από την εταιρεία Novartis. Ξέχασε βέβαια να πει πως είχε πληρωθεί από την εταιρεία για να πει αυτά που είπε.

Εν γένει στον Τύπο, ηλεκτρονικό ή έντυπο, γράφονται λίγα για τις εταιρείες. Εκτός λάθους, μόνο στο περιοδικό «Γαλέρα» υπάρχουν αναλυτικά ρεπορτάζ για τις εταιρείες (σ' ένα από τα προηγούμενα τεύχη είχε ένα πλήρες ρεπορτάζ για το Vioxx).

Στην Ελλάδα μπορούμε να κριτικάρουμε περισσότερο την παντοδύναμη εκκλησία και ελάχιστα έως καθόλου τις εταιρείες, που στην ουσία έχουν όλη την εξουσία στα χέρια τους ελέω παγκοσμιοποίησης και νεοφιλελευθερισμού. Η Αριστερά αρκείται στην καταγγελία του καπιταλισμού εν γένει, αλλά όχι ειδικά. Και έτσι πολεμούν την ιδέα του καπιταλισμού, αλλά όχι την υλική του πραγματικότητα. Αυτή μένει στο απυρόβλητο.

Οι ναζί εγκληματίες πολέμου πέρασαν από τη δίκη της Νυρεμβέργης. Οι Γερμανοί τραπεζίτες που χρηματοδότησαν τον πόλεμο και οι βιομηχανίες που έδωσαν τον εξοπλισμό στον Χίτλερ δεν έπαθαν τίποτα. Ζουν και βασιλεύουν και τον κόσμο κυριεύουν. Και ποιος δεν θα ήθελε να είχε σήμερα μια Mercedes Benz; Και αυτό το ξέρουν καλά οι εταιρείες. Ο καταναλωτής είναι η προϋπόθεση της ύπαρξής τους.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/07/2006

1 σχόλιο:

~~A~~ είπε...

Απλα τα φαρμακα ειναι ένα ακόμη προιον.Σαν μια μπλουζα...Ένα κραγιον...Με λίγη καλή διαφήμιση θα "πιασει".Πόσο μάλλον όταν το διαφημίζουν γιατροί και μάλιστα σε καταστάσεις που το μόνο που τους έχει μείνει είναι η ελπίδα.