Κυριακή, Ιουλίου 30, 2006

Μακελειό στην Κανά

Παρακολουθώ το δελτίο ειδήσεων του MEGA για το μακελειό στην Κανά.
Νεκρά παιδιά. Πτώματα! Η οργή δε ξέρω αν έχει νόημα.
Ποιες πολιτικές σκέψεις και αναλύσεις μπορείς να κάνεις; Νεκρό σημείο του εγκεφάλου. Παύεις να νιώθεις άνθρωπος.
Μια γροθιά στο στομάχι! Και μετά τι;
Να προχωρήσουμε στις υπόλοιπες ειδήσεις; Να κανονίσουμε την νυχτερινή μας έξοδο;
Άδικο αίμα! Ούτε Θεός , ούτε Αλλάχ.
Και ένας οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ανύπαρκτος.
Το αίμα των αμάχων θα είναι πάντα ζωντανό.

Και η δικαιολογία του Ισραήλ προκαλεί περισσότερη οργή. «Είχαμε προειδοποιήσει και όποιος δεν φεύγει είναι συνεργάτης της Χεζμπολάχ.»
Και τα παιδιά λοιπόν συνεργάτες , «τρομοκράτες».
Χωρίς διέξοδο τι να κάνεις;
Περιμένεις απλά τις βόμβες.
Το βέβαιο είναι ότι η βία γεννάει πάντα βία.

Το χέρι χιλιάδων ανθρώπων Αράβων έχει οπλιστεί. Και δικαίως. Το αρνητικό είναι ότι και πάλι θα την πληρώσουν αθώοι , έστω και αν είναι αμερικανοί πολίτες.

Υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι ότι αυτή η κτηνωδία δεν συμβαίνει ούτε στο ζωικό βασίλειο.

Της Κανά! Του θανάτου!

Και οι βόμβες εξακολουθούν να πέφτουν... και εμείς θα πιούμε το ποτό μας σε κάποιο νυχτερινό μπαρ.
Στην υγειά των νεκρών...

Δεν υπάρχουν σχόλια: