Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2006

Επιστολή Προσφύγων _ Χίος 24-9-2006

«Προς οιονδήποτε ενδιαφερόμενο

Εμείς οι πρόσφυγες σ’ αυτό το στρατόπεδο (του Μερσυνιδίου) χάσαμε κάθε ελπίδα ακόμη και για να μπορούμε να παραπονιόμαστε, γι’ αυτό απευθυνόμαστε σε σας, σαν την τελευταία μας ελπίδα.
Μετά από πολλές κραυγές και διαμαρτυρίες για τις συνθήκες και την κατάσταση μας εδώ, κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί. Είμαστε σχεδόν 225 άνθρωποι σ’ αυτό το στρατόπεδο εδώ και δύο εβδομάδες, και 190 εδώ και ένα μήνα, και ξέρουμε ότι στο στρατόπεδο αυτό μπορούν να παραμείνουν μόνον 108 άτομα. Σχεδόν 21 άνθρωποι μένουν σε κάθε οικίσκο και κοιμούνται ο ένας πάνω στον άλλο. Σχεδόν 90 δεν έχουν παντόφλες, ρούχα, φλιτζάνια, σαπούνι και κουβέρτες. Οι τουαλέττες είναι κατεστραμμένες και πολλά δωμάτια είναι γεμάτα με βρώμικα νερά που μας εμποδίζουν ακόμη και να κοιμηθούμε. Οι ασθένειες πολλαπλασιάζονται και για τους αρρώστους κανείς δεν νοιάζεται ενώ η αστυνομία μας δίνει « panadol». Δύο γεύματα δεν αρκούν. Το ψωμί είναι σαν πέτρα και κάποιες φορές το φαγητό είναι χαλασμένο. Ο αυξανόμενος αριθμός των κρατουμένων δημιουργεί περισσότερα προβλήματα άθελα μας.
Αισθανόμαστε ότι είμαστε σε μία απομονωμένη φυλακή, κανείς δεν μας μιλά, και όταν ενημερώνουμε την αστυνομία, λένε ότι δεν είναι δική τους αρμοδιότητα. Γι’ αυτό σας παρακαλούμε να ενημερώσετε οποιαδήποτε Αρχή ή Οργανισμό για να μας σώσει, γιατί οι συνθήκες έχουν γίνει αβάσταχτες και η κατάσταση μας είναι απάνθρωπη.
Δεν ξέρουμε ποιο είναι το έγκλημα που διαπράξαμε για να μας αξίζει τέτοια τιμωρία και σκληρή αντιμετώπιση. Ξεφύγαμε από τον πόλεμο τη φτώχεια την καταπίεση και επιθέσεις γενοκτονίας και ήρθαμε εδώ για να βρούμε καταφύγιο σε γη ειρήνης.
Απευθύνουμε έκκληση σε κάθε Επιτροπή, τον Ερυθρό Σταυρό, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Ηνωμένα Έθνη και κάθε Αρχή.
Απευθύνουμε έκκληση στην Ελλάδα και την πολιτισμένη Ευρώπη.
Οι κρατούμενοι στο Μερσυνίδι»
Χίος 24-9-2006
Διαδώστε αυτή την επιστολή με οποιοδήποτε τρόπο ως ένδειξη συμπαράστασης.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 25, 2006

Μερικές αλήθειες για το γάλα

Παρακολουθώντας τη συζήτηση που γίνεται στα ΜΜΕ για το γάλα ας μου επιτραπεί , ως γνώστης του θέματος , να μοιραστώ μαζί σας μερικές αλήθειες που δεν βλέπω να επισημαίνονται.

Θέμα 1ο :
είναι η επιμήκυνση της διάρκειας ζωής του «φρέσκου γάλακτος». Σύμφωνα με την υπάρχουσα νομοθεσία «φρέσκο γάλα» είναι μόνο το γάλα που έχει υποστεί παστερίωση. Κανένα άλλο γάλα δεν μπορεί να ονομάζεται φρέσκο.

Παστεριωμένο γάλα: το παστεριωμένο γάλα πρέπει να έχει παραχθεί με επεξεργασία σε υψηλή θερμοκρασία για μικρό χρονικό διάστημα (τουλάχιστον σε 71,7 °C για 15 δευτερόλεπτα ή άλλο ισοδύναμο συνδυασμό) ή με μέθοδο παστερίωσης κατά την οποία χρησιμοποιούνται διάφοροι συνδυασμοί χρόνου θέρμανσης και θερμοκρασίας για την επίτευξη ισοδύναμου αποτελέσματος [οδηγία 92/46/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ αριθ. L 268 της 14. 9. 1992, σ. 24)].

Συνεπώς η εφαρμοσμένη πρακτική είναι η χρήση του όρου Φρέσκο Παστεριωμένο.

Επομένως η επιμήκυνση της διάρκειας ζωής σημαίνει αλλαγή θερμικής επεξεργασίας και σίγουρα αλλαγή νομοθεσίας. Οι διάφοροι συνδυασμοί «θερμοκρασίας» και «χρόνου θερμικής επεξεργασίας» δίνουν την δυνατότητα στις βιομηχανίες να επιλέξουν τη διάρκεια ζωής που επιθυμεί να έχει το γάλα. Μόνο που τότε δεν θα μιλάμε (με βάση την παρούσα νομοθεσία) για «φρέσκο γάλα» αλλά για «γάλα υψηλής παστερίωσης».

Σύμφωνα με τη νομοθεσία :
« Γάλα Υψηλής Παστερίωσης νοείται το γάλα που έχει υποστεί θερμική επεξεργασία με έκθεση +85οC έως +127οC και για τέτοιο χρονικό διάστημα ώστε να ανταποκρίνεται σωστά στις δυο χημικές δοκιμασίες που εφαρμόζονται για το παστεριωμένο γάλα. Το γάλα υψηλής παστερίωσης πρέπει να ψύχεται αμέσως μετά την θερμική επεξεργασία σε θερμοκρασία όχι μεγαλύτερη των +6οC, ενώ η διάρκεια συντήρησης ορίζεται με ευθύνη του παρασκευαστή. Αναγράφονται σε εμφανές σημείο της συσκευασίας οι λέξεις «Γάλα» και «Υψηλής Παστερίωσης». Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε σημείο της συσκευασίας η αναγραφή των λέξεων «φρέσκο» και «παστεριωμένο». »

Το Υπουργείο δηλαδή επιδιώκει να αλλάξει το παρόν νομοθετικό πλαίσιο και μια κατηγορία γάλακτος που σήμερα θα ονομαζόταν «γάλα υψηλής παστερίωσης» να ονομάζεται «φρέσκο γάλα». Κέρδος για τις γαλακτοβιομηχανίες αφού θα έχουν τα χρονικά περιθώρια διακίνησης του γάλακτος χωρίς «απώλειες» επιστροφών και το σημαντικότερο εισαγωγή γάλακτος από άλλες χώρες τις Ε.Ε.
Και που είναι το πρόβλημα για τον καταναλωτή: η ποιοτική υποβάθμιση του γάλατος που πίνουμε.
Το γάλα υψηλής παστερίωσης από τους Επιστήμονες Τροφίμων θεωρείται «σκοτωμένο γάλα» , δηλαδή γάλα που υστερεί σε θρεπτικά συστατικά!
Σε ανεπίσημα έρευνα που έγινε στο ΑΠΘ στο Τμήμα Γεωπονίας Τομέας Επιστήμης των Τροφίμων διαπιστώθηκε ότι κατά την παραμονή γάλακτος υψηλής παστερίωσης σε συνθήκες περιβάλλοντος (και όχι σε ψυγείο όπως επιμένουν ότι πρέπει να συντηρείται οι γαλακτοβιομηχανίες) δεν διαπιστώθηκε καμία μεταβολή του μικροβιολογικού φορτίου ( όπως ίσχυε σε ένα πραγματικά φρέσκο προϊόν) .
ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΓΑΛΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΑ!!!

Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το πρώτο γάλα Υψηλής Παστερίωσης το Νοέμβριο του 1996 όταν ήρθε στην Ελληνική αγορά από την ΝΟΥΝΟΥ ΦΡΗΣΛΑΝΤ ΕΛΛΑΣ ΑΕΒΕ η οποία το εισήγαγε από την Γερμανία με την επωνυμία «ΝΟΥΝΟΥ FAMILY». Παρουσιάστηκε ως «φρέσκο γάλα» παρόλο που έχει διαφορετική θερμική επεξεργασία από την κανονική παστερίωση. Διατηρείται από 21 έως 40 ημέρες , διάστημα που ορίζει ο παρασκευαστής. Η κίνηση αυτή της ΦΡΗΣΛΑΝΤ ΕΛΛΑΣ ΑΕΒΕ (ΝΟΥΝΟΥ) προκάλεσε την αντίδραση των υπολοίπων γαλακτοβιομηχανιών και κατάφεραν να απαγορευτεί ο χαρακτηρισμός «φρέσκο» για το Γάλα Υψηλής Παστερίωσης.
Μετά από μερικά χρόνια και η ΔΕΛΤΑ και η ΦΑΓΕ «συμβιβάστηκαν» και λάνσαραν και οι ίδιοι τα δικά του γάλατα Υψηλής Παστερίωσης.



Θέμα 2ο :
είναι πως οι γαλακτοβιομηχανίες εκμεταλλεύονται του κτηνοτρόφους και γιατί δεν έχουν οι (κτηνοτρόφοι) περιθώρια αντίστασης. Το όλο μπλέξιμο ξεκινά από την «ποσόστωση»

Ποσόστωση είναι το ποσοτικό δικαίωμα που έχει ένας αγελαδοτρόφος για να εμπορεύεται το γάλα που παράγει σ’ ένα γαλακτοκομικό έτος, δηλαδή από την 1η Απριλίου κάθε ημερολογιακού έτους μέχρι την 31η Μαρτίου του επόμενου. Το καθεστώς των ποσοστώσεων στο αγελαδινό γάλα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση το έτος 1984 για να μειώσει τα πλεονάσματα του γάλακτος και των προϊόντων του.

Επειδή η ποσόστωση που δόθηκε στην Ελλάδα ήταν περιορισμένη για να ικανοποιηθούν όλοι οι παραγωγοί, το Υπουργείο Γεωργίας έδωσε 3.200 κιλά για κάθε αγελάδα (παρόλο που υπάρχουν ζώα υψηλών αποδόσεων 5.500 κιλά/αγελάδα). Σημαντικό είναι ότι η ποσόστωση που πήρε ο κάθε παραγωγός δεν βασίστηκε στην τότε παραγωγή του ή στα ζώα του, αλλά στις αποδεδειγμένες με τιμολόγια παραδόσεις. Η ποσόστωση είναι ατομικό δικαίωμα του παραγωγού και διατηρείται μόνο εφόσον ο παραγωγός κάθε γαλακτοκομικό έτος παραδίδει γάλα.
Το γάλα αποτελεί το κυρίαρχο προϊόν της αγοράς γάλακτος. Ειδικά η κατανάλωση φρέσκου παστεριωμένου γάλακτος παρουσιάζει αύξηση που είναι άμεση συνάρτηση της ζήτησης. Όμως η δυναμική της αύξησης περιορίζεται από τη διαθεσιμότητα της πρώτης ύλης (νωπό αγελαδινό γάλα) λόγω των ποσοστώσεων.

Η εγχώρια παραγωγή γάλακτος (κυρίως αγελαδινού) υπολείπεται σταθερά της κατανάλωσης. Σημαντικότερος παράγων είναι η επάρκεια της πρώτης ύλης. Το αγελαδινό γάλα χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή γάλακτος κατανάλωσης. Η πρωτογενή παραγωγή όμως είναι πιο πάνω από τις ποσότητες που αναλογούν στη χώρα μας στο πλαίσιο των κοινοτικών ποσοστώσεων. Το επίπεδο των ποσοστώσεων δεν επαρκεί για την κάλυψη της εγχώριας παραγωγής κατά 20% περίπου.


Το έλλειμμα αυτό καλύπτεται από τις εγχώριες βιομηχανίες που επωμίζονται το κόστος της συμπληρωματικής εισφοράς (για λογαριασμό των κτηνοτρόφων) που αποτελεί το πρόστιμο για την υπέρβαση των εγγυημένων ποσοτήτων.

Επομένως οι κτηνοτρόφοι εκβιάζονται και δεν μπορούν να παράγουν την ποσότητα αγελαδινού γάλακτος διότι δεν θα έχουν να πληρώσουν το πρόστιμο. (Οι υπόλοιποι εκβιασμοί αφορούν την ενιαία τιμή που δίνουν οι γαλακτοβιομηχανίες στους κτηνοτρόφους)

Έτσι ενώ οι άλλες χώρες-μέλη έχουν εξασφαλίσει υψηλότερες ποσοστώσεις λόγω ιστορικού μεγέθους, οι ελληνικές βιομηχανίες εξακολουθούν να «πληρώνουν» αυτή την ελλειμματική σχέση μεταξύ πρωτογενούς παραγωγής (δηλ. ζήτησης για πρώτη ύλη) και ποσοστώσεων και αυτό αναμένεται να συνεχιστεί μέχρι το έτος 2008.

Η σχέση παραγωγής – ποσοστώσεων έχει οδηγήσει σταδιακά σε συγκέντρωση της παραγωγής, διότι μόνο οι μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες μπορούν να επωμισθούν το κόστος των συμπληρωματικών εισφορών και ταυτόχρονα να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό λιανικού εμπορίου και το κόστος πανελλαδικής διακίνησης των προϊόντων. Έτσι η συγκέντρωση του κλάδου στην επεξεργασία γάλακτος σταδιακά αυξάνει.

Εδώ ακριβώς ξεκινά το 3ο θέμα από τι γάλα φτιάχνονται τα υπόλοιπα γαλακτοκομικά προϊόντα που περιέχουν αγελαδινό γάλα?

Η ανεπαρκής πρώτη ύλη έχει ως αποτέλεσμα να καλύπτεται ένα τμήμα από εισαγωγές γάλακτος (γάλα κατάψυξης, σκόνη γάλακτος, συμπυκνωμένο γάλα). Πολλές βιομηχανίες γάλακτος συνεργάζονται με γαλακτοκομικές μονάδες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να προμηθευτούν την πρώτη ύλη ή το τελικό προϊόν και να το διακινήσουν με το δικό τους σήμα.


Επομένως με εξαίρεση το «φρέσκο γάλα» τα υπόλοιπο γαλακτοκομικά προϊόντα δεν περιέχουν ελληνικό αγελαδινό γάλα!!! Σίγουρο και μην πιστεύεται καμία διαφήμιση!!!

4ο Θέμα:
είναι το λεγόμενο καρτέλ.
Αν κοιτάξει κανείς ποιοι είναι οι «παίκτες» του παιχνιδιού καταλαβαίνει με κοινή λογική πως 3 εταιρείες ελέγχουν τα πάντα.
Μπορεί η παραγωγή παστεριωμένου γάλακτος να είναι κατακερματισμένη σε μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων σε όλη την Ελλάδα, η πλειοψηφία όμως της παραγωγής (πάνω από 50%) βρίσκεται στο νομό Αττικής (λόγω της παρουσίας ΔΕΛΤΑ και ΦΑΓΕ). Ακολουθεί ο νομός Θεσσαλονίκης με παραγωγή πάνω από 15% (ΜΕΒΓΑΛ ). Σε επαρχιακό επίπεδο, αναφοράς χρήζουν οι γαλακτοβιομηχανίες ΔΩΔΩΝΗ (Ιωάννινα), ΌΛΥΜΠΟΣ (Λάρισα- 3η σε μέγεθος με τα σημερινά στοιχεία) ΡΟΔΟΠΗ (Ξάνθη), ΤΥΡΑΣ (Τρίκαλα), ΝΕΟΓΑΛ (Δράμα).


____________________________________________

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 24, 2006

Blog ενός έτους!!!

Σαν καλός blogger που σέβεται τον εαυτό του και την blogόσφαιρα ας γιορτάσω κι εγώ τον ένα χρόνο ζωής που συμπληρώνει το παρόν blog.

Σαν νέος όμως blogger δεν ξέρω ακριβώς πως εορτάζονται τα γενέθλια. Να γράψω ένα post ίσως να είναι μια καλή ιδέα. Τι άλλο να κάνω?

Ευκαιρία να σας πω για το πώς ξεκίνησε αυτό το blog.
Ξεκίνησε από ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» για το blog του
Greek gay lolita ( τότε είχε άλλη μορφή.... για όσους θυμούνται). Μου άρεσε η ιδέα να δημιουργείς με σχετική ευκολία ένα δικτυακό ημερολόγιο. Το επιχείρησα και ... ιδού το αποτέλεσμα! Κόλλησα στην blogοσφαιρα!!!
Με όσα καλά και άσχημα...


Χρόνια Πολλά λοιπόν στο blogακι μου και καλά post…. (πως λέμε και καλά μυαλά)


Υ.Γ. Τις ευχαριστίες μου στο Greek gay lolita μια και ήταν η αφορμή γέννησης...






www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws
      

www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws


www.Bigoo.ws

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 20, 2006

12.054 ημέρες !

Γενέθλια ημέρα! 12.054 ημέρες!

Στίχοι του Σωκράτη από τις δικές του 13.000 ημέρες , τους χρειάζομαι....


Άλλοι λεν πως ξοφλήσαμε και τα ιερά γκρεμίσαμε
κι άλλοι λατρεύουν τον καιρό σαν εραστή και σαν Θεό

Άλλοι πως είμαστε ευτυχείς και ζούμε μεγαλεία
γι άλλους το τέλος ορατό, τέρατα και σημεία

Δεκατρείς χιλιάδες μέρες ίδια κι απαράλλαχτα
Δεκατρείς χιλιάδες νύχτες όνειρα και θαύματα

Να βάλουμε τον κόσμο αυτό σε τούτο το πανέρι
που ‘χει τον πάτο του λειψό, τη λογική καρτέρι

Μοιάζει με ειρωνεία,
είναι μια κωμωδία
ψυχή μου διψασμένη,
καρδιά παράφορη

O ήλιος σε φωτίζει σε φυσάει ένας αέρας
σα να ‘σαι εσύ στη μέση και μόνο για ‘σένα

Τι σημασία έχει αν είναι έτσι ή αλλιώς;

Κατά τον ήλιο σε τυφλώνει κι η άλλη μεριά σου
είναι μια φλόγα που ξαναφτιάχνει τον κόσμο

Τι σημασία έχει αν είναι έτσι ή αλλιώς;
Τι σημασία έχει;




12054 ημέρες - 33 χρόνια




(κι αν έχεις την περιέργεια οι 12.054 ημέρες είναι 33 χρόνια....!)

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 19, 2006

Η Θεσσαλονίκη έχει Δήμαρχο! ! !

ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ, υποψήφιος δήμαρχος, με τους Monie & Monie Conniente, στη Θεσσαλονίκη και σε όλη την επικράτεια.

Υπόσχεται:
«Θα παχύνω το καλάμι του φραπέ, (...) για περισσότερη ατέλειωτη ευχαρίστηση».

«Θα ταΐζω όλα τα περιστέρια της Θεσσαλονίκης με νάιλον. Να κουτσουλάνε συσκευασμένα για να μη λερώνονται τα αμάξια σας».

«Θα σιδερώσω όλα τα ΖΑΡΑ».

«Θα ονομάσω την Τσιμισκή "Τσιμισκουέαρ", την Μπότσαρη "Μπον Στριτ"».

«Θα κυκλοφορήσω σε άρωμα τον Ψωμιάδη (...) με τη διακριτική ονομασία Παναΐς Παναΐς»
(Τα κείμενα είναι από το το βιβλίο του Διογένη Δασκάλου «Το χαμόγελο της Ρωτώντας», εκδόσεις IANOS.)

Αυτά κι άλλα... πολλά υπόσχονται ο Διογένης Δασκάλου και οι Monie & Monie Conniente στις ξεκαρδιστικές και αστείρευτου κεφιού παραστάσεις τους, με τίτλο «ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛOΓΕS.M.S.» στο Αίθριο του Μύλου στη Θεσσαλονίκη.

ΜΟΝΙΕ & ΜΟΝΙΕ CONNIENTE
(για την αντιγραφή Ανδρέας Ρουμελιώτης από την "Ε")

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2006

Της Δανάης... Της Φίλης... Της Πόρνης.... ( Μέρος 2ο)

Διαβάστε το 1ο μέρος εδώ


Ακολουθώντας τις συμβουλές μου η Δανάη ζήτησε βοήθεια από ψυχολόγο. Θέλησε να μάθει περισσότερα για τον εαυτό της...
Σε καμία περίπτωση δεν αισθανόταν πόρνη. Απολάμβανε το σεξ αλλά από την άλλη εκνευριζόταν που δεν έλεγχε τον εαυτό της. Η συμπεριφορά της , την είχε απομονώσει και από τις φίλες της. Ελάχιστοι ήταν οι άνθρωποι που της έδειχναν εμπιστοσύνη. Και αυτοί ήταν είτε οι φίλες της (όταν δεν είχαν σχέση) είτε εγώ!
Ειλικρινά πίστευα ότι η Δανάη προσπαθούσε να ελέγξει τον εαυτό της. Η βοήθεια ενός ψυχολόγου ίσως να ήταν η ιδανική βοήθεια.
Μετά από 6 μήνες επίσκεψη στο ψυχολόγο η συμπεριφορά της Δανάης δεν είχε αλλάξει. Το σημαντικό όμως ήταν ότι άρχισε να κατανοεί περισσότερο τον ίδιο της τον εαυτό. Να ερμηνεύει τη στάση της με βάση το παρελθόν , το περιβάλλον που μεγάλωσε και τις ορμόνες της! Πολλές εξηγήσεις και θεωρίες. Όλα μαζί βοήθησαν τη Δανάη να βρει μια ισορροπία μετά από τόσο καιρό.

Προσπάθησε να κάνει και μια μόνιμη σχέση αλλά δεν άντεξε πάνω από ένα μήνα!

Το άλλο πρόβλημα ήταν ότι οι σπουδές της Δανάης πήγαιναν χάλια.
Οι συχνές έξοδοι και οι γνωριμίες δεν άφηναν τη Δανάη να είναι συνεπή στις υποχρεώσεις της στο Πανεπιστήμιο.

Παρόλα αυτά με διάφορα τρυκ (σκονάκια κτλ) περνούσε τα εύκολα μαθήματα του κάθε εξαμήνου.
Στο 5 έτος της Γεωπονίας , η Δανάη , και της είχαν μείνει τα πιο δύσκολα μαθήματα. Ήθελε να τελειώνει με τη Σχολή της αλλά που να διαβάσει...

Μεταξύ αστείου και σοβαρού της πετάω μια ημέρα την ιδέα μου.
«Μην σκας με τα μαθήματα. Δεν κάνεις τίποτα με κανένα καθηγητή να περάσεις αμέσως τα μαθήματα? Τόσα ακούγονται?»
Η Δανάη με σοβαρό ύψος απάντησε:
«Ρε Γρηγόρη γαμώ τις ιδέες. Και σεξ και εξετάσεις. Ο τέλειος συνδυασμός!!!» και έπεσε στην αγκαλιά μου. Δεν πίστευα στα αυτιά μου.
«Δανάη σύνελθε πλάκα σου κάνω. Μην το πάρεις στα σοβαρά»

Και η Δανάη το πήρε στα σοβαρά και... πήρε και τρεις καθηγητές!!! Τους πήδηξε εν ψυχρώ μου αποκάλυψε μετά από μερικούς μήνες.
Και η Δανάη επιτέλους πτυχιούχα!!!

Παράλληλα η Δανάη όλο αυτό τον καιρό δούλευε. Σε κυριλέ δουλειές. Από τη Διεθνή Έκθεση μέχρι το Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Σίγουρα πέρα από την εμφάνιση η Δανάη είχε και άλλα προσόντα: 2 ξένες γλώσσες , φοβερή άνεση επικοινωνίας .
Ήθελε και άλλα να κάνει η Δανάη. Έδωσε μια φορά εξετάσεις στη Δραματική Σχολή αλλά απέτυχε. Δεν προσπάθησε ξανά παρά την επιμονή μου.

Μετά το τέλος των σπουδών της η Δανάη έμεινε ένα χρόνο στη Θεσσαλονίκη. Παραπάνω δεν άντεχε μου έλεγε. Έτσι αποχαιρέτησε την πόλη που αγάπησε... Αρχικά την έκανε για Αγγλία (όπου θα δούλευε σε ένα χρηματιστηριακό γραφείο) και μετά...
Άγνωστο. Έχασα τα ίχνη της Δανάης. Οι δικοί της στην Αθήνα όταν τηλεφωνούσα επέμεναν ότι η Δανάη είναι στην Αγγλία αλλά δεν έχουν το τηλέφωνό της!!! Παραμύθια δηλαδή!
Η Δανάη προφανώς ήθελε να κόψει κάθε επαφή μαζί μου.
Με πόνεσε αυτό!
Διότι με τα χρόνια την Δανάη την αγάπησα σα φίλη (παρόλα που όλο και κάτι προσπαθούσα να κάνω μαζί της)


_______________________________________


Πέρασαν 5 χρόνια σιωπής! Σιωπή από τη Δανάη!
Φευγαλέα μερικές φορές τη σκεφτόμουν. Αναρωτιόμουν για τη συμπεριφορά της.

Καλοκαίρι του 2004!
Σε ένα νησί των Κυκλάδων. Στο γάμο του Στράτου.
Κλασικό πάρτι παραμονή του γάμου... Ανδροπαρέα!
Ο πιο «δικτυωμένος» της παρέας ο Νίκος (παιδικός φίλος του Στράτου ασχολιόταν με ενοικιάσεις σκαφών) πετάει υπονοούμενα ότι κάτι έχει ετοιμάσει... Τα πίνουμε σε ένα μπαρ.
Ο Στράτος αντιδρά διότι.... δεν πάει με πόρνες!!! Ο Νίκος προσπαθεί να του εξηγήσει ότι το κορίτσι που θα φτάσει σε λίγο δεν είναι πόρνη! Είναι άτομο της υψηλής κοινωνίας και είναι ότι καλύτερο για τη σημερινή νύχτα.
Με το ταλέντο του ο Νίκος έπεισε το Στράτο να δεχτεί την έκπληξή του... το κορίτσι που θα ερχόταν. (Άσχετο: ποτέ δεν κατάλαβα αυτά τα πάρτι την παραμονή του γάμου...)

Σοκ!!! Η Δανάη!!!
Το κορίτσι που είχε κλείσει ο Νίκος για το Στράτο!!!
Η Δανάη πόρνη? Και μάλιστα πολυτελείας όπως την παρουσίαζε ο Νίκος? Απίστευτο?

Οι σκέψεις μου σταμάτησαν απότομα όταν η Δανάη με τρομερή άνεση με αγκάλιασε και με φίλησε. Η παρέα κάγκελο!
«Ρε μπαγάσα που το ξέρεις το κορίτσι?» και άλλα τέτοια πειράγματα.
Ο Στράτος ένιωσε αγαλλίαση που η Δανάη με είχε πάρει μονο-τερμα. Καλό παιδί ο Στράτος και ντροπαλός δύσκολο να έκανε κάτι εκείνο το βράδυ..

Τα σχέδια του Νίκου ναυάγησαν και έτσι έμεινα εγώ με την Δανάη.

Μα έδειχνε τόσο άνετη και ωραία η Δανάη που δεν ήξερα αν ήταν αληθινή ή υποκρίνονταν για επαγγελματικούς λόγους.
«Που χάθηκες εσύ κορίτσι μου τόσα χρόνια?» η πρώτη μου ερώτηση.
«Μη ψάχνεις εξηγήσεις Γρηγόρη μου. Η ουσία είναι ότι εσύ μου έδειξες το δρόμο!!! Και σε ευχαριστώ για αυτό»

«Τι λες ρε μανάρι μου?» (άρεσε στη Δανάη να την αποκαλώ έτσι)
«Ρε Γρηγόρη εσύ δεν είχες την ιδέα να πηδηχτώ με καθηγητές στη Σχολή για να περάσω τα μαθήματα?» απάντησε με πονηρό ύφος η Δανάη.
«Και εσύ ότι μαλακία λέω την παίρνεις στα σοβαρά?»
Ο διάλογος συνεχίστηκε για ώρες μέχρι το ξημέρωμα!
Το συμπέρασμα ήταν ότι η Δανάη με τις γνωριμίες που έκανε από τη δουλειά της βρήκε και άλλες άκρες. Συνοδός προσώπων και όχι μόνο. Πηδιόταν (και αυτό το γούσταρε όσο τίποτα άλλο ) και συγχρόνως έβγαζε άγριο χρήμα!!!
Πρώτη φορά έβλεπα τόσο ευτυχισμένοι την Δανάη.

Μου εξήγησε ότι σήμερα το βράδυ ήρθε κατόπιν εντολής ενός πελάτη του Νίκου. Για δώρο στο Στράτο.

«Καλύτερα διότι δεν μου άρεσε και πολύ ο Στράτος» μου αποκάλυψε η Δανάη.
Βρήκα την ευκαιρία και της πέταξα το καρφί.
«Και δε σου έχει συμβεί ποτέ να πας με κάποιον που δεν γουστάρεις?»
«Για ρομάντζα ψάχνεις ρε Γρηγόρη? Ασφαλώς και έχει συμβεί. Αλλά έχω μάθει να απολαμβάνω το σεξ με κάθε άνθρωπο με κάθε άνθρωπο» με πάθος απάντησε η Δανάη
Και δεύτερο καρφί της έριξα
«Με όλους εκτός από εμένα»
Σιωπή η Δανάη.
Ξημέρωνε!
Έπρεπε να φύγει!
Μου πέταξε ένα «Σ αγαπώ»
Πρώτη φορά το άκουγα αυτό από το στόμα της Δανάης.
Μου έριξε και ένα φιλί και έφυγε....
Τουλάχιστον μου λύθηκαν κάποιες απορίες για το τι έγινε η Δανάη. Από τη μια χάρηκα από την άλλη ίσως να λυπήθηκα για την πορεία της... Αλλά και πάλι έδειχνε τόσο ευτυχισμένη...



______________________________

Μερικούς μήνες αργότερα. Άνοίξη του 2005 στο Νυμφαίο Φλώρινας. Παραμονή του δικού μου γάμου...
Για ιδεολογικούς και μόνο λόγους δεν επέτρεψα να γίνει το καθιερωμένο πάρτι την παραμονή του γάμου. Προτίμησα να βγούμε όλοι μαζί παρέα και από και τη δική μου πλευρά και από τη πλευρά της μέλλουσας γυναίκας μου. Ωστόσο τηρήσαμε την παράδοση και εγώ κοιμήθηκα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.

Λίγο άγχος το είχα μια και αύριο θα γινόμουν γαμπρός.
Γύρισα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου γύρω στις 3 το ξημέρωμα!
Πριν προλάβω να αλλάξω χτυπάει η πόρτα του δωματίου.
Σάστισα! Η Δανάη!!!
«Τώρα ξεκινά το δικό μας πάρτι» μου είπε όλο πρόκληση.
Μου πρόσφερε και ένα πακέτο κόκκινα τριαντάφυλλα.
«Μα... αύριο παντρεύομαι....» πρόλαβα να πω.
«Το ξέρω για αυτό ήρθε εδώ! Για να σου χαρίσω ότι δεν σου έδωσα τόσα χρόνια. Σου οφείλω πολλά. Άσε που έχω μια θεωρία που λέει ότι όποιος άντρας κάνει “κάτι” την παραμονή του γάμου θα έχει έναν ευτυχισμένο γάμο!!!!»
Η Δανάη πάντα πετούσε κάτι τέτοιες παράξενες θεωρίες για να δικαιολογήσει αυτά που είχε στο μυαλό της.
Δεν πρόλαβα να απαντήσω και η Δανάη συνέχισε:
« Ήμουν σίγουρη ότι δεν είχες ετοιμάσει τίποτα για απόψε , θα αντιδρούσες αν οι φίλοι σου ετοίμαζαν κάτι οπότε... άφησα όλες μου τις δουλειές και ήρθα ... ίσως να είναι και η τελευταία φορά που βρισκόμαστε...Ξέρεις εγώ έχω τραβήξει άλλο δρόμο...»

Σηκώθηκα! Δεν μπορούσα να μην πω «ναι» στην πρόκληση της Δανάης.
«Μισό λεπτό να κάνω ένα ντους» της είπα . Προσπάθησα με τη βοήθεια του νερού να ξεκαθαρίσω αν ήθελα να πηδηχτώ ή όχι με τη Δανάη... Λίγες ώρες πριν από το γάμο μου...

Όταν βγήκα από το μπάνιο όλα είχαν ξεκαθαρίσει...

Η Δανάη είχε μαδήσει την ανθοδέσμη με τα κόκκινα τριαντάφυλλα! Τα χρησιμοποίησε ως ένδυμα... Το γυμνό κορμί της καλυπτόταν με πέταλα. Ξαπλωμένη επάνω στο κρεβάτι , έτοιμη για όλα!
 Της Δανάης... της φίλης... της πόρνης... ! Μέρος 2ο © Γρηγόρης
«Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μου τινάξεις τα πέταλα. Σε παρακαλώ ένα ένα... » είπε με προσποιητή αθωότητα η Δανάη!
«Το χιούμορ σου είναι αν μη τι άλλο ερεθιστικό!» η δική μου ατάκα.
Γδύθηκα και άρχισε το μαρτύριο μου.
Να αφαιρώ ένα ένα τα πέταλα από το γυμνό κορμί της Δανάης. Να μου αποκαλύπτεται αργά και βασανιστικά ένα υπέροχο σώμα! Γυναίκα! Ορισμός της Γυναίκας!
Δανάη! Φίλη! Πόρνη!

Υπέροχη! Τη πηδούσα και αναρωτιόμουν «πόσοι την έχουν απολαύσει» , « πηδιέται μαζί μου ως επαγγελματίας ή ως φίλη»
Γάτα η Δανάη. Λες και διάβασε τη σκέψη μου.
«Γάμα με ! Μόνο αυτό!» μου φώναξε.

Από τις πιο υπέροχες στιγμές η επαφή με τη Δανάη.

Μου ευχήθηκε τα καλύτερα για το γάμο μου. Η Δανάη έφυγε! Ξημέρωνε και πάλι... όπως εκείνο το ξημέρωμα της πρώτης μας συνάντησης.

__________________________________________

Πριν μερικές ημέρες η Δανάη ανακάλυψε το blog μου. Μου έστειλε και email. Διαμαρτυρήθηκε διότι έχω γράψει τόσες «ιστορίες» εκτός από τη δική μας.
Το μόνο που μου ζήτησε ήταν να της αλλάξω το όνομα...

«Δανάη» μου για άλλη μια φορά σε υπάκουσα!

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 17, 2006

Της Δανάης... της φίλης... της πόρνης... (Μέρος 1ο)

Η Δανάη θα έλεγα ότι ανήκει στην κατηγορία των ωραίων γυναικών. Και όχι μόνο. Είναι μια γυναίκα που σε κερδίζει αμέσως. Με το στυλ της , το χαμόγελό της , την τσαχπινιά της. 100% ερωτικό πλάσμα! Προικισμένη με υπέροχα γαλανά μάτια και ξανθιά σγουρά μαλλιά . Υστερεί λίγο σε ύψος αλλά κανείς δεν είναι τέλειος όπως πίστευε και η ίδια.
Χωρίς να το επιθυμεί η Δανάη πέρασε στη Γεωπονία Θεσσαλονίκης. «Εκεί μου έκατσε η μπίλια» απαντούσε η Δανάη σε κάθε ερώτηση για τους λόγους που διάλεξε τη Γεωπονία.
Σκεφτόταν αρχικά να έδινε ξανά εξετάσεις διότι η ιδέα να ασχολείται με φυτά την έφερνε αναγούλα. Γέννημα θρέμμα της Αθήνας δεν είχε και την καλύτερη σχέση με τα φυτά. Το σκέφτηκε ξανά και όταν έμαθε ότι από τη Γεωπονία μπορεί να ασχοληθεί και με άλλους κλάδους (παράδειγμα Αγροτική Οικονομία) αποφάσισε να μείνει στη Θεσσαλονίκη και στη Γεωπονική Σχολή.

Image Hosted by ImageShack.us
Τη Δανάη την γνώρισα (για την ακρίβεια ) την ψάρεψα σε ένα πάρτι που γινόταν στο γρασίδι της Γεωπονικής του Α.Π.Θ. Εκείνα τα υπέροχα υπαίθρια πάρτι της άνοιξης με μουσική , σουβλάκι , μπίρα. 1993 πρέπει να ήταν. Μετά από μπαρότσαρκα είπα να περάσω και από το πάρτι της Γεωπονικής.
Η επίδραση του αλκοόλ είναι σ αυτές τις περιπτώσεις είτε δημιουργική είτε καταστροφική. Να είσαι σουρωμένος ίσως σε απελευθερώνει να κάνεις καμάκι και τα σχετικά αλλά... σε βουλιάζει κιόλας....

Και την ώρα που πήγαινα στο πάρτι η Δανάη βούλιαζε στη λίμνη (βρίσκεται κοντά στο πέτρινο Μετεωρολογικό Σταθμό ). Για άγνωστο λόγο η Δανάη είχε βουτήξει μέσα στη λίμνη. Δε ξέρω αν έκανε πλάκα άλλα έδειχνε να βουλιάζει....!!! Σκύβω αμέσως της δίνω το χέρι μου και την τραβάω έξω. Κουρούμπελο η Δανάη! Η αναπνοή της ήταν σκέτο αλκοόλ.
«Είσαι ο σωτήρας μου και ο αιώνιος φίλος μου» , μου λέει η Δανάη.
«Καλά κρασιά» της απαντάω.

Κάθε προσπάθεια μου να την πείσω να πάει σπίτι της απέτυχε. «Με βρεγμένα ρούχα που να βρω ταξί» , ήταν το επιχείρημα της Δανάης.
«Καλά που είναι η παρέα σου» ρώταγα και άρχισα να χάνω την υπομονή μου.
«Μόνη μου είμαι » επέμενε η Δανάη.

Σκέφτηκα να της πω να έρθει σπίτι μου (εκεί κοντά έμενα) . Δε λέω μου άρεσε η Δανάη αλλά στο χάλι που ήταν δεν ήταν ούτε για πήδημα μιας νύχτας.
Τελικά η Δανάη διέλυσε της σκέψης μου και με παρακάλεσε να έρθει σπίτι μου.
_________________________________

Πικρός καφές στο ξημέρωμα της Κυριακής. Με τη Δανάη να προσπαθεί να συνέλθει. Της έδωσα μια μπλούζα μου. Παρόλα τα χάλια της άρχισε να εμφανίζεται η ομορφιά της Δανάης. Και το στήθος διαγραφόταν τόσο τέλεια κάτω από τη μπλούζα... σκέτη κόλαση!
Μετά τις λιγοστές συστάσεις και τις ευχαριστίες η Δανάη έπεσε για ύπνο. Την έπεσα και εγώ δίπλα της.
Οι πρώτες ακτίνες του ηλίου με ξύπνησαν. Δίπλα η Δανάη ροχάλιζε και η αναπνοή της από τα ποτά και τα τσιγάρα ήταν σκέτη αηδία. Σηκώθηκα βιαστικά , έφτιαξα καφέ!
Βγήκα έξω για κυριακάτικες εφημερίδες, η Δανάη ακόμη κοιμόταν. Μεσημέρι και επιτέλους ξύπνησε.
Ευτυχώς θυμόταν.
Μου ζήτησε συγνώμη και με ευχαρίστησε για τη φιλοξενία. Μου είπε ότι σπουδάζει Γεωπονία και ότι είναι από την Αθήνα.

Το παράξενο είναι ότι μου επανέλαβε την ίδια φράση: «Είσαι ο σωτήρας μου και ο αιώνιος φίλος μου».
«Ρε Δανάη ακόμη να συνέλθεις?» την αποπήρα.
«Μα το εννοώ» επέμενε η Δανάη.

Τελικά κανονίσαμε να βρεθούμε το απόγευμα για τάβλι και καφέ.

Με πεταχτό φιλί στο μάγουλο η Δανάη έγινε καπνός. Χωρίς να ρωτήσει με ευχαρίστησε για τη μπλούζα που της είχα δώσει το βράδυ . (την πήρε μαζί της) .
___________________________

Άρχισα να έχω πολλές απορίες για το τι είναι η Δανάη.
Με μερικά τηλεφωνήματα σε φίλους και γνωστούς στο Τομέα Αγροτικής Οικονομίας της Γεωπονικής έμαθα φοβερές πληροφορίες για τη Δανάη.
Όλες οι πληροφορίες κατέληγαν στο ίδιο συμπέρασμα: «Η Δανάη έχει πάρει όλο το Α.Π.Θ.»
Θεωρούσα μαλακία αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Φαλλοκρατικές αντιλήψεις που εμένα προσωπικά δε μου έλεγαν τίποτα. Αλλά από την άλλη ... γιατί όχι να μην κάνω και εγώ κάτι με τη Δανάη.
__________________________

Το απόγευμα έφθασε! Η Δανάη έδειχνε υπέροχη. Καμία σχέση με το χάλι της νύχτας.
Την αράξαμε για καφέ στην παραλία ( στο θρυλικό MAJESTIC) .
«Σου οφείλω μερικές εξηγήσεις» άρχισε να μου λέει η Δανάη.
«Είμαι όλος αυτιά» απάντησα με ολίγον ειρωνικό γέλιο.
«Συνοπτικά να σου πω γιατί βούτηξα χθες στη λίμνη. Το έκανα διότι το αγόρι μου με έπιασε στο πάρτι να χαμουρεύομαι με έναν άλλο τύπο που μόλις είχα γνωρίσει. Τα πήρε στο κρανίο με χαστούκισε, με έβρισε και εγώ από αντίδραση βούτηξα στη λίμνη. Και εκείνος ο μαλάκας σηκώθηκε και έφυγε. Το έκανα για να τον συγκινήσω αλλά την έκανε... και έφυγε και ο άλλος που χαμουρευόμουν , μάλλον φοβήθηκε μη φάει ξύλο. Καλά που πέρασες εσύ»
Άκουγα τη Δανάη και εκεί που ήμουν «όλο αυτιά» είχα μείνει κούφος!

«Καλά και σου έκανε» της είπα με θυμό. Και ο εκνευρισμός οφειλόταν όχι σε αυτά που άκουσα αλλά στο ότι δεν ήθελα να γίνω ο παρηγορητής της Δανάης.

«Σε θέλω για φίλο σε παρακαλώ άκουσέ με... Θέλω ... Έχω πρόβλημα...»
Και να η Δανάη το έριξε στο κλάμα.
Με εξοργίζουν τα μελό αλλά τι να έκανα!

Μετά από την αναγκαία παύση η Δανάη συνέχισε.
Συνέχισε εκείνη και εμένα σταμάτησε η λογική μου σκέψη.

«Μ αρέσει να κάνω σεξ.» είπε η Δανάη και εγώ απόρησα και ... χάρηκα!
Η Δανάη γάτα, έπιασε τη χαρά μου και με προσγείωσε!
«Μη χαίρεσαι δεν σου την πέφτω. Μη ξεχνάς ότι σου είπα χθες. Σου είπα ότι θα είσαι ο αιώνιος φίλος μου.»
Απότομη προσγείωση!

«Έλεγα λοιπόν ότι μου αρέσει υπερβολικά το σεξ. Αυτό δεν ξέρω αν είναι πρόβλημα ορμονικό ή αν είναι πρόβλημα χαρακτήρα αλλά δεν μπορώ χωρίς σεξ. Τολμώ και στο λέω ευθέως για να καταλάβεις το μέγεθος του προβλήματος. Αυτό με κάνει επιρρεπή σε όλους σχεδόν τους άντρες. Άντε με αυτά να κρατήσω μόνιμη σχέση. Όμως έχω ανάγκη από τη συντροφικότητα ενός άντρα.»
Μετά το σοκ βρήκα να πω δύο κουβέντες ... σκληρές!
«Ρε Δανάη τι είναι αυτά που λες? Δικαίωμα σου να πηδιέσαι όσο θέλεις αλλά από εμένα τι ζητάς? Σα να μου λες δεν είμαι πουτάνα αλλά άρρωστη!»
Η Δανάη ατάραχη!
«Μα Γρηγόρη μου εγώ σου λέω το πρόβλημά μου και την αλήθεια μου. Αν θέλεις να με λες πουτάνα κανένα πρόβλημα. Απλά έχω ανάγκη να σου μιλήσω. Αν σου είμαι βάρος φύγε.»

Γαμώτο με έκανε και ένιωσα άσχημα.
Ζήτησα συγγνώμη.
Η Δανάη συνέχισε
«Χθες βράδυ έβαλα ένα στοίχημα με τον εαυτό μου. Να αποκτήσω έναν άνδρα φίλο , να κάνω την πρώτη σοβαρή προσπάθεια να αποκτήσω και ένα φίλο άνδρα χωρίς σεξ!
Όπως καταλαβαίνεις διάλεξα εσένα!!!»
Δεν κρατήθηκα
«Μεγάλη τιμή μου , αγαπητή Δανάη. Αλλά από την άλλη το βρίσκω πολύ άδικο να σε πηδάει όλο το ΑΠΘ εκτός από εμένα!»
Μπορεί να της μίλησα κυνικά αλλά η Δανάη δεν μάσησε.
«Έχεις απόλυτο δίκιο. Αλλά αν πηδηχτούμε δεν θα έχεις τίποτα να μου προσφέρεις. Οπότε? Διάλεξε»
Τα πήρα άγρια
«Τι ηλίθια διλήμματα είναι όλα αυτά?»
Με ένα φιλί πεταχτό στο στόμα και ένα χαμόγελο η Δανάη με έκανε αρνάκι.
Η συζήτηση περιστράφηκε σε άλλα θέματα.

Την επόμενη ημέρα , πρωί Δευτέρας η Δανάη στο σπίτι μου. Απρόσκλητη! Μου έφερε δώρο μια καινούρια μπλούζα!

Αργά και σταθερά η Δανάη μπήκε στη ζωή μου. Και ναι αυτό μου άρεσε διότι η Δανάη ήταν αν μη τι άλλο ένα ενδιαφέρον άτομο. Μαζί μου είχε βάλει τα όριά της. Μόνο πεταχτά φιλάκια στο στόμα μου χάριζε η Δανάη. Όσες φορές ήθελα να το προχωρήσω με ευγένεια και νάζι με απέτρεπε.
Το σημαντικό είναι ότι περνούσα υπέροχα με τη Δανάη. Κατά καιρούς οι σχέσεις που είχα έβλεπαν καχύποπτα τη Δανάη.
Η Δανάη από την άλλη με είχε αφήσει άφωνο πολλές φορές με τις περιπέτειες. Πραγματικά η σεξουαλική της δραστηριότητα ήταν έντονη. Και εγώ σαν καλός φίλος πια τη συμβούλευα να προσέχει...


(...... συνεχίζεται)


Image Hosted by ImageShack.us

Ζητείται Σοφία... ! ! !

Το εορτολόγιο μου υπενθυμίζει ότι σήμερα γιορτάζει η Σοφία!
Εμένα που η ζωή μου ήταν γεμάτη Σοφίες (και σοφία) τώρα έφτασε στο σημείο να μην έχω καμία Σοφία για να ευχηθώ...
Ζητείται Σοφία για να της ευχηθώ...
________________________________________

Από το Δημοτικό θα έλεγα με «κυνηγάει» αυτό το όνομα. Σοφία συμμαθήτρια στο Δημοτικό , η καλύτερη μαθήτρια στο τμήμα. Όχι ιδιαίτερα ωραία αλλά οι επιδόσεις της στα μαθήματα της έδιναν έναν άλλο αέρα. Όλα τα αγοράκια κάναμε καμάκι στη Σοφία!!! Και αυτή τίποτα το έπαιζα αδιάφορη και ντίβα.
Οι ορμόνες μας άρχισαν να θέλουν κάτι παραπάνω από τη Σοφία....
Και σε μια εκδρομή της τελευταίας τάξης του Δημοτικού επιτέλους χούφτωσα τη Σοφία!!! Η παιδική μνήμη έχει κάνει μύθο το συγκεκριμένο συμβάν!!!
Μετά η Σοφία χάθηκε λόγω συνθηκών ( πήγα σε άλλο σχολείο)
Οι πληροφορίες μου λένε ότι τώρα η Σοφία έχει δύο παιδιά. Τα υπόλοιπα δεν τα ξέρω...

Φοιτητής γνωρίζω τη επόμενη Σοφία. Αυτή η Σοφία σήμαινε πάρα πολλά. Ένας υπέροχος άνθρωπος , μία υπέροχη φιλία που πάντα είχε και το στοιχείο του ερωτισμού. Δυνατή και αληθινή σχέση. Πέρασε από πολλά κύματα... Και ενώ όλα πήγαιναν καλά (ο καθένας είχε βρει το δρόμο του ολοκληρώνοντας τις σπουδές τους) έτσι ξαφνικά η Σοφία το χειμώνα που μας πέρασε μου ανακοίνωσε ότι δεν θέλει να έχουμε καμία επικοινωνία. Κυριολεκτικά έπεσα από τα σύννεφα!!! Αρνήθηκε να μου δώσει την παραμικρή εξήγηση. Όπως και να έχει Σοφία μου 14 χρόνια γνωριμίας και φιλίας δεν πετιούνται εύκολα.... Χρόνια σου πολλά και σ αγαπώ ακόμη...

Υπήρξε και άλλη Σοφία στη φοιτητική ζωή. Σόφη την φώναζαν όλοι εκτός από εμένα! Εγώ επέμενα στο Σοφία. Η Σοφία ήταν αυτό που λέμε το κορίτσι μου. Περάσαμε ένα χρόνο μαζί με πολλές διακυμάνσεις.... Και από τις δύο πλευρές. Υπήρξε ο χωρισμός σε βαρύ κλίμα... Κι όμως μερικά χρόνια αργότερα η Σοφία έγινε η αφορμή να γνωρίσω την Κυριακή μου... Αντιφάσεις της ζωής!
Και άλλη: η Σοφία ήρθε για εργασία στο μέρος που ζω και επιτέλους μπορέσαμε να κουβεντιάσουμε χωρίς τις χολές τους χθες... Ασφαλώς και δεν γίναμε φιλαράκια είναι δύσκολο κάτι τέτοιο αλλά τουλάχιστον πάψαμε να είμαστε «εχθροί»...
Η Σοφία παντρεύτηκε μάλλον έγινε μαμά και μάλλον δεν είναι σωστό να την ενοχλώ με χρόνια πολλά...

Η άλλη Σοφία ήταν μια παράνομη σχέση. Και για τα παράνομα δεν μπορείς να λες και πολλά. Ούτε να έχεις παράπονα από τα παράνομα!!! Οπότε δεν υπάρχει γέφυρα να πεις χρόνια πολλά. Οι πληροφορίες λένε ότι η Σοφία συνεχίζει το μεταπτυχιακό της.
_________________________________________


Της Σοφίας σήμερα και μετά από 25 και χρόνια για πρώτη φορά δεν έχω καμία Σοφία να ευχηθώ...
Κρατάω όμως ως δικό μου δώρο τη σοφία που μου χάρισαν όλες οι Σοφιές...

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 16, 2006

"Δε μας χ..... ρε Νταλάρα!"


Με την τηλεόραση και όχι μόνο το έβαλε ο Νταλάρας.
Θα του έδινα δίκιο αν ήταν ο ίδιος αναμάρτητος! Αν δεν ήταν μέρος του συστήματος , αν δεν εμφανιζόταν στη τηλεόραση , αν δεν έκανε συνεργασίες τύπου Ρέμου , αν δεν ήταν τόσο φιλοχρήματος , αν δεν υπήρχε η Αννούλα του...
Στη συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» λέει χαρακτηριστικά:
«Στην τηλεόραση και σ' αυτή η στρατιά των ηλιθίων που μαζεύτηκε εκεί, με όλα αυτά τα σκατοπρογράμματα, όπου ο ένας ατάλαντος γλείφει τον άλλον ανύπαρκτο κι όλοι μαζί προφασίζονται πως κάτι είναι, λέγοντας τον καφέ. Οσοι άνθρωποι έχουν μουσική συνείδηση είναι ανύπαρκτοι για την τηλεόραση. Επειδή εκεί βλέπετε μόνον όσους είναι διαθέσιμοι: κάτι φραγκοδίφραγκα σ' ένα πενταροδεκάρικο σύστημα. Αυτά τα λένε κι άλλοι, κι απ' τον χώρο της δημοσιογραφίας. Τους λένε γραφικούς, μίζερους και παλιοαριστερούς, και ξαφνικά αλλάζει η τάση και τους λένε κι εθνικιστές».
Καταρχήν η συνέντευξη αυτή δόθηκε διότι ο Γιώργος μας έβγαλε καινούριου δίσκο! Οπότε έχει ανάγκη να πει κάποια πράγματα για να κάνει λίγο ντόρο γύρω από το όνομά του.
Εκείνο που ξέχασε να πει είναι ότι τα ραδιόφωνα παίζουν τώρα διαρκώς το δίσκο του. Μεγάλη πλύση εγκεφάλου! Ακόμη και το κρατικό ραδιόφωνο έχει μπει σ αυτό το χορό με το Β πρόγραμμα να παίζει διαρκώς το δίσκο του.
Αναμφίβολα η αξία του ως καλλιτέχνη δεν μπορεί να μπει σε αμφισβήτηση από κανέναν. Αλλά το να το παίζει επαναστάτης και αποκλεισμένος από το σύστημα αυτός που είναι σύστημα ... Ε , αυτό καταντάει πρόκληση!
Κύριε Νταλάρα,
πολύ καλά κάνετε τη δουλεία σας αλλά τόσα χρόνια σας βαρέθηκα να μιλάτε επαναστατικά εκ του ασφαλούς.
Καλύτερα να τραγουδάτε παρά να κάνετε επαναστατική γυμναστική.
Και σας τα γράφω όλα αυτά επειδή είμαι θαυμαστής σας αλλά με αυτά που κάνετε δικαιώνεται τη φράση :
«Δε μας χέζεις ρε Νταλάρα»

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 15, 2006

Μπουρδέλο? Λυπάμαι , αγαπητέ Στάθη!

Αγαπητέ Στάθη ,
Διάβασα το
"ναυτίλο" στην Ελευθεροτυπία και πραγματικά λυπάμαι! Χαρακτηρίζεται το κυβερνητικό μαγαζί «μπουρδέλο».
Χαρακτηρισμός απαράδεκτος... για τα μπουρδέλα!
Στα μπουρδέλα υπάρχει τάξη , οργάνωση , κανόνες , σεβασμός!
Υπάρχει η τσατσά , ο νταβατζής υπάρχει μια διοικητική ομάδα τέλος πάντων. Τα κορίτσια δουλεύουν με συγκεκριμένους κανόνες και τιμολόγιο. Οι πελάτες είναι συνήθως εντάξει και πληρώνουν!
Στην περίπτωση του κυβερνητικού σχήματος δεν υπάρχει καμία οργάνωση ! Ο νταβάς δεν είναι ο Κωστάκης αλλά κάποιος άλλος «αδάμαντας». Που κάθε φορά αλλάζει. Και αν το ψάξεις ποιο βαθιά ο Κωστάκης είναι ένα από τα «κορίτσια» του κυβερνητικού «μπουρδέλου». Μόνο που δεν το ξέρει!!!! Κάτι σε αγαθή «πουτάνα» θα του ταίριαζε.
Και αν επιμένεις στο χαρακτηρισμό του «μπουρδέλου» τότε ΟΛΟΙ εμείς είμαστε οι γείτονες του μπουρδέλου που από την μια το κατακρίνουμε και θέλουμε να κλείσει αλλά από την άλλη ψάχνουμε κάποια ευκαιρία να «δαγκώσουμε» ένα «κοκαλάκι».
Το θέμα έχει ξεφύγει. Ούτε είναι δίλημμα ποιοι «έκλεβαν» περισσότερο οι πράσινοι ή οι γαλάζιοι.
Το θέμα είναι η ψυχολογία ενός λαού που ακούει εκατομμύρια να χορεύουν γύρω του και περιμένει πότε θα έρθει και η σειρά του να μπει στο σύστημα διαπλοκής.
Πότε θα «πηδήξει» και ο ανώνυμος πολίτης.
Το μόνο που δε ξέρει ακόμη είναι ότι τον «πηδάνε» με τη ψήφο του...

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 13, 2006

Σύνορα

Λεπτή γραμμή.
Τα σύνορα της φαντασίας και της λογικής. Τα σύνορα της αλήθειας και του παραμυθιού. Τα σύνορα της αγάπης και του μίσους…

Ένα βήμα και είμαι αλλού.
Το βήμα της επιλογής και της ανάγκης!
Διάλεξε και πάρε.
Ανοιχτά παράθυρα για όλα , έτοιμος για οτιδήποτε.
Περνάς απέναντι.

Είναι και εκείνη η υπέροχη σκηνή στο «Μετέωρο βήμα του πελαργού». Στα σύνορα ένας στρατιώτης (αδιάφορης εθνικότητας) στη συνοριακή γραμμή. Με το ένα πόδι σηκωμένο στον αέρα να λέει : « Ένα βήμα και είμαι αλλού». Σε μια άλλη χώρα σε έναν άλλο πολιτισμό αλλά… θα είναι πάλι ο ίδιος. (Ηλιθιότητα των γεωγραφικών συνόρων)

Τα ίδια και χειρότερα στο νοητικό ταξίδι του μυαλού και στο κόσμο της ψυχής. Το θέμα είναι ποια σύνορα περνάς και αν υπάρχουν σύνορα…
« Του έστριψε η βίδα» ίσως πουν οι τρίτοι.
Μα το πέρασμα των συνόρων δεν θα γίνει ποτέ κατανοητή από τους τρίτους. Γιατί ότι προσπερνά τη λογική και είναι αδιανόητο , είναι «τρελό» για το πλήθος των τρίτων.
Στη μοναξιά περνάς τα σύνορα. Ποτέ με παρέα….
Εκτός αν…
Εκτός αν δύο άνθρωποι συγχρονιστούν απόλυτα. Ε, τότε μπορούν να γαμήσουν τον κόσμο ολόκληρο.
Μέχρι τότε το ταξίδι στα σύνορα θα έχει πολύ μοναξιά , κόπο και πόνο.
Σύνορα δικά μου και σύνορα δικά σου.
Οχυρωμένοι!
Προσοχή χρειάζεται διαβατήριο για να εισέλθεις στον τομέα του άλλου. Και ο έλεγχος είναι αυστηρός. Μην κάνεις το λάθος και έρθεις χωρίς τα έγγραφα σου. Όχι μόνο θα φας πόρτα αλλά θα μείνεις στάσιμος στη συνοριακή γραμμή περιμένοντας το θαύμα να ανοίξουν τα σύνορα μόνα τους!
Εκτός πάλι αν εισέλθεις λαθραία στον τομέα του άλλου. Δε λέω έχει το ενδιαφέρον του αλλά … τι λέει και η άλλη πλευρά?

Άλλαξέ τα όλα!
Μην φιλάς τόσα σκληρά τα σύνορά σου. Άσε κόσμο να εισέλθει , να εισβάλει.
Στο τέλος κάτι κερδίζεις. Κερδίζεις τουλάχιστον την εμπειρία του ταξιδιού των άλλων.
Σπάσε τα προσωπικά σου σύνορα. Λογικό και παράλογο να είναι ένα! Αλήθεια και ψέμα! Να περνάς τις διαχωριστικές γραμμές με τέτοια ευκολία που να τρομάζεις…
Γιατί τελικά με τη γαμημένη τετράγωνη λογική τι βγήκε?
Τίποτα!

Τίποτα να αξίζει.
Τα τρελά καταγράφει ο εγκέφαλος και η μνήμη της ψυχής.
Στα σύννεφα! Να κάνω και λίγο παρέα με αγγέλους και διαβόλους γιατί τους ανθρώπους αγγέλους και διαβόλους τους βαρέθηκα.
Παράλογο???

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006

Τα γαμημένα "μικρά"

Είναι αυτά τα μικρά που σε στεναχωρούν... Τα γαμημένα «μικρά» της ζωής που σε (με) χαλάνε...
Αν κάτι πάει στραβά μπορούν να σου (μου) χαλάσουν όλη τη διάθεση.
Κι όμως κολλάμε στα «μικρά» της ζωής. Αγνοούμε το μεγαλείο της ίδιας της ζωής και αφήνουμε τα «μικρά» να μας χαλάνε...
Η στραβή καλημέρα του προϊστάμενου , ένα μικρό τρακάρισμα , ένας σπαστικός θόρυβος από το γείτονα , μια μαλακία που θα πετάξει η γκόμενά σου ...
και άλλα μικρά που μέσα μας αναπτύσσουν μια άγνωστη δυναμική ικανή να γαμήσει το χρόνο μας και τη σκέψη μας.
_______________

Υπάρχουν πολλά τρυκ για να απαλλαγείς από τα άσχημα «μικρά».
Το πιο απλό να σκεφτείς την αιωνιότητα και να την συγκρίνεις με τα «μικρά». Αυτόματα παύουν να υπάρχουν....
Άλλο τρυκ είναι να το ρίξεις στην πλάκα και στο χαβαλέ. Να διασκεδάσεις με τις μικρές αναποδιές.
Άλλο τρυκ είναι να γίνεις πιο αδιάφορος .... να μην τα παίρνεις όλα στα σοβαρά.


_________________

Παρόλα που ξέρω τόσα τρυκ πέφτω στην παγίδα.
Αφήνω τα γαμημένα «μικρά» της ζωής να με γαμάνε. Δε μ αρέσει αυτό αλλά δεν μπορώ να το ελέγξω.
Λόγω χαρακτήρα ... υποφέρω. Ευέξαπτος! Αρπάζομαι! Θέλω λύσεις άμεσες στη στιγμή.
Και το αποτέλεσμα είναι απλά να υποφέρω... Διότι τα γαμημένα «μικρά» επιστρέφουν και επιμένουν...
Μέσα στη ζωή θα μου πεις είναι... γίνονται ένα με τη ζωή μου!
Και αυτό γαμώτο δεν μου αρέσει.

____________

Βέβαια υπάρχουν και τα καλά «Μικρά» της ζωής. Αυτό που λέμε αξία έχουν οι μικρές χαρές της ζωής... Η παρέα ενός φίλου , ένα καλό φαγητό , ένα καθαρό βλέμμα , ένα καλό τραγούδι , ένα καλό post στο blog μου...
_______________

Με αντιφάσεις θα πορευτώ. Και μέχρι τότε θα παλεύω τα γαμημένα κακά «μικρά» μέχρι να με βρει το «μεγάλο» ........

Ο θάνατος!

«Έχω βαρεθεί , δε θέλω να εξηγώ...»

Image Hosted by ImageShack.us

Στιγμές που τα λόγια είναι περιττά. Εξηγήσεις και κόντρα εξηγήσεις για όλα. Πολλά λόγια και ελάχιστη αντίληψη.
Η γλώσσα μπορεί να είναι η μεγαλύτερη επινόηση του ανθρώπου αλλά ... κενότητα.
Όταν το αυτονόητο έχει ανάγκη εξήγησης , όταν η αλήθεια θέλει στήριγμα , όταν το σ’ αγαπώ πρέπει να το ντύσεις και με άλλα λογάκια ... τότε η σιωπή αποκτά μοναδική αξία.
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι επικοινωνίας.
Ένα βλέμμα , ένα χαμόγελο είναι τα καλύτερα πιστοποιητικά γλωσσομάθειας της αλήθειας.
Υπάρχει και αυτός ο τρόπος. Να στήνονται παρέες , σχέσεις , γνωριμίες με τα μάτια. Πόσο υπέροχο είναι αν το καταφέρεις...
Αντίθετα όμως καταναλώνουμε λόγια , λόγια άπειρα , άχρηστα και εξήγηση στην εξήγηση.
Φλυαρία! Φλυαρία σε λόγια και συναισθήματα.
Που είναι το απόλυτο , το μοναδικό , το αληθινό που δεν έχει ανάγκη από εξηγήσεις?

Βαρέθηκα! Δε θέλω να εξηγώ τίποτα.

Καθένας καταλαβαίνει αυτό που έχει ανάγκη.

Image Hosted by ImageShack.us
Ας μείνει στην ανάγκη του... κι εγώ θα ταξιδεύω στα μάτια ... σας ...

Image Hosted by ImageShack.us
Και η σιωπή κάνει κρότο , μην το ξεχνάς.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 11, 2006

Πορνογραφία (αφιερωμένο στο Βύρωνα Πολύδωρα)

Ο Δημήτρης Δανίκας στο σημερινό του σχόλιο με τίτλο "Πορνογραφία" στην εφημερίδα "Νέα" τα είπε ΟΛΑ για τα "έκτροπα" στη Θεσσαλονίκη.
Διαβάστε:
ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ εκείνοι, επαναλαμβάνομαι κι εγώ. Ούτε γκάφα της ΕΛ.ΑΣ., ούτε αναρχικοί. Απλώς σκληρή, χυδαία πορνογραφία. Δηλαδή εντεταλμένα όργανα της Ασφάλειας, ανακατεμένοι με καμιά εκατοστή κωλόπαιδα τα κάνουν λίμπα με υπουργική εποπτεία και αστυνομική τάχα μου αδιαφορία. Οι λόγοι απλοί και ορατοί. Πρώτον, να διασύρουμε και να κατασυκοφαντήσουμε τις οργανωμένες πορείες εναντίον της αντιλαϊκής, κυβερνητικής πολιτικής. Και δεύτερον, να κατατρομάξουμε τους νοικοκυραίους ώστε να τους στείλουμε στην αγκαλιά της εννόμου τάξεως, δηλαδή της εθνικοφρόνου Δεξιάς. Τηρουμένων των δυσανάλογων αναλογιών, ό,τι κάνει ο Μπους με Μπιν Λάντεν, ίδια πάνω - κάτω η κολεγιά της κυβέρνησης με την κουκουαλητεία. Από την επανάληψη το δράμα έγινε κωμωδία. Από την επανάληψη η κουλτούρα του Βύρωνα Πολύδωρα έγινε καραφαρσάρα επιπέδου βιντεοκωμωδίας του '80. Καθένας με το είδος του. Καθένας με το επίπεδο της ταινίας του. Πώς το λένε να δεις. «Ρόδα, τσόντα και κοπάνα»!

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 10, 2006

Ασφαλίτες , δημοσιογράφοι , ψευτο-αναρχικοί στο δρόμο της κατάργησης του ασύλου.


Ο Εκπρόσωπος της ΕΛ.ΛΑΣ δήλωσε στο χθεσινό δελτίο του MEGA (9-9-06) και ενώ τα επεισόδια βρισκόταν σε εξέλιξη.
«Έχουν εντολή συνάδερφοι όχι ένστολοι να διαπιστώσουν αν υπάρχουν εγκλωβισμένοι φοιτητές στο πανεπιστήμιο»
Ασφαλίτες λοιπόν στο Πανεπιστήμιο και από επίσημα χείλη.

Από την άλλη προκαλεί απορία ο μεγάλος αριθμός αυτοκινήτων που κάηκαν στο χώρο του Πανεπιστημίου. Και κάηκαν αυτοκίνητα όχι μόνο μπροστά από τη Θεολογική αλλά και στο αστεροσκοπείο. Και το παράδοξο είναι ότι κάηκαν φθηνά αυτοκίνητα.

Μαρτυρίες ατόμων μέσα από το χώρο του Πανεπιστήμιου αναφέρουν ακόμη την ύπαρξη την ύπαρξη ασφαλιτών με σκυλιά.
Διαβάστε την μαρτυρία ενός προαχθέντα:

( από το http://athens.indymedia.org/)


ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΙΚΑ (SORRY ΓΙΑ ΤΑ CAPS). ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ ΓΥΡΙΣΑ ΣΠΙΤΙ. ΟΙ ΠΡΟΣΑΓΩΓΕΣ ΕΦΤΑΣΑΝ ΣΕ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΑΚΡΑΙΟ ΠΟΣΟΣΤΟ.
ΕΜΕΝΑ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΜΑΣ ΠΗΓΑΝΕ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΑ ΚΤΕΛ). ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΑΤΟΜΑ! ΟΤΙ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΙΣΧΥΕΙ. ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΕΒΓΑΙΝΑΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΕΠΙΑΝΑΝ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ.
ΕΠΙΣΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΙΑΣΑΝΕ ΕΜΕΝΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ, ΕΙΧΕ ΣΚΙΣΜΕΝΟ ΤΖΗΝ, ΜΑΝΤΗΛΙ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΓΙΑ ΜΠΑΧΑΛΑΚΙΑΣ (ΞΕΡΕΤΕ ΤΗ ΦΑΣΗ). ΤΩΡΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΜΗ ΑΦΑΛΙΤΕΣ ΜΠΑΧΑΛΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΩ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΩ ΓΙΑΤΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΗΤΑΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡΑΓΙΚΗ. ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ (ΟΧΙ ΑΚΡΙΒΑ ΜΟΝΤΕΛΑ!) ΚΑΗΚΑΝ ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ (ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΚΑΙΓΟΝΤΟΥΣΑΝ ΕΠΙΣΗΣ), ΚΑΙ ΟΤΑΝ Η ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΗΡΘΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΤΑ ΣΒΗΣΕΙ, ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΠΕΤΑΝΕ ΜΟΛΩΤΟΦ ΣΤΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΟΧΗΜΑ. ΕΜΕΙΣ ΦΩΝΑΖΑΜΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΑΚΟΥΕΙ???
ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΗΤΑΝ ΟΤΑΝ ΣΠΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΕΝΩ ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΥΝΕΧΙΖΑΝ ΝΑ ΚΑΙΝΕ ΑΜΑΞΙΑ). ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΕ Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΑΣ ΕΠΙΑΣΑΝ ΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΜΠΛΟΚΑ ΑΣΦΑΛΙΤΩΝ ΠΑΝΤΟΥ!!!) ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΓΙΝΑΝ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ: ΤΙ ΚΑΝΑΤΕ? ΠΟΥ ΗΣΑΣΤΑΝ? ΕΙΣΤΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΕΣΕΙΣ Ε? ΠΟΥ ΤΑ ΒΡΗΚΑΤΕ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ? ΤΙ ΕΧΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΤΣΑΝΤΕΣ ΣΑΣ? ΕΧΕΤΕ ΜΑΣΚΟΥΛΕΣ Ε?, ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΨΑΡΩΣΟΥΝ...ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ: ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΝΤΕΣ (150+) ΣΚΑΣΑΝΕ ΜΥΤΗ ΚΑΙ ΟΙ UNDERCOVER ΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ (ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ ΔΗΛΑΔΗ, ΓΝΩΣΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ).
ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ (ΜΕ ΜΑΚΡΥ ΜΑΛΛΙ, ΜΟΥΣΙ, ΣΚΙΣΜΕΝΟ ΤΖΗΝ, ΜΠΛΟΥΖΑ ΜΕ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ) ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΑΤΑΚΕΣ ΤΟΥ ΣΤΥΛ: ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ? ΕΓΩ ΕΧΩ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ! ΠΩΣ ΣΕ ΛΕΝΕ ΕΣΕΝΑ? ΠΟΥ ΣΥΧΝΑΖΕΙΣ? ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΥΦΑΝΕΤ? ΠΟΥ ΣΕ ΜΑΖΕΨΑΝΕ ΕΣΕΝΑ? ΣΕ ΠΙΑΣΑΝΕ ΟΤΑΝ ΕΒΓΑΙΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ Ε? ΤΙ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙΣ? ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΠΟΛΥ Ε? ΤΙ ΕΙΣΑΙ, ΕΙΣΑΙ ΑΝΑΡΧΟ-ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ?, ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΛΛΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΨΑΡΩΣΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ.
ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 5 ΩΡΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ (ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ, ΔΑΚΤΥΛΙΚΑ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ, ΦΩΤΑΓΡΑΦΙΣΕΙΣ) ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΡΟΣΑΓΩΓΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΗ ΚΑΙ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ. ΑΥΤΑ ΕΙΧΑ ΝΑ ΠΩ ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΓΙΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ. ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΡΘΡΟ ΑΛΛΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΩ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΒΡΟΜΟ ΑΣΦ-ΑΛΗΤΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΤΡΕΧΟΥΝ ΜΕ ΕΝΑ ΑΝΑΜΕΝΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΠΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΕΤΑΝΕ... ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
(ΑΝΑΡΧΙΑ, ΟΧΙ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ...)

____________________

Σε παράλληλη δράση ήταν και τα δελτία ειδήσεων. Ο Πρετεντέρης να ωρύεται γιατί δεν κάνει ντου η αστυνομία και να υποστηρίζει έμμεσα την κατάργηση του ασύλου.

Αναρωτιέμαι μήπως χθες ζήσαμε ένα οργανωμένο σχέδιο «δημιουργίας άποψης για κατάργηση του ασύλου»?
Δημοσιγράφοι , αφαλίτες , μπαχαλάκιδες-ψευτοαναρχικοί σε κοινή πορεία για την κατάργηση του ασύλου.

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 09, 2006

Είμαστε ΟΛΟΙ ΠΑΟΚ-τζήδες


Και να που οι ΠΑΟΚτζήδες έσωσαν την τιμή του αγωνιζόμενου λάου! Με κινήσεις στρατηγικής σημασίας έκαναν ρόμπα του μπάτσους και τα τσουτσέκια του Βύρωνα!
Ακόμη και αν διαφωνεί κανείς με τα «έκτροπα» ας τα δει ως πράξη αντίστασης στην ασυνομο-τρομοκρατία που έχει επιβληθεί στη Θεσσαλονίκη.
Για ποια δημοκρατία και πολιτισμό μιλάνε όταν χρειάζονται πάνω από 3000 μπάτσους για να τους φιλάνε? Αυτοί είναι οι ηγέτες του λαού?

Και το πάρτυ συνεχίζεται. Υπουργοί αποδοκιμάζονται. Μετά το Βουλγαράκη και την κόκκινη μπογιά σειρά είχε η Μαργέτα. Συνηθισμένη θα μου πείτε.
Εκείνος όμως που με εξόργισε ήταν ο Ανδρεουλάκος. Να ακούγονται αποδοκιμασίες και η κάμερα να τον δείχνει να πίνει ατάραχος το ποτό του...

Μετά από τέτοια γεγονότα...
απόψε είμαστε ΟΛΟΙ ΠΑΟΚΤΖΗΔΕΣ

Καράβι


Και καθώς οι αναμνήσεις θα έρχονται δυνατά,
θα γίνονται αυτές η κάθε αληθινή στιγμή σου,
θα τσακίζουν στη λάμψη τη κάθε λέξη σου,
ίσως τότε αγαπήσεις τα πραγματικά ταξίδια
εκείνα στο άγνωστο, στο αδύνατο,
τα μπάρκα στο ρίσκο και στο ονειρεμένο…
Ίσως τότε να γίνεις όπως το ‘θελες,
κυρίαρχος των τόσων ταξιδιών σου στα σκοτάδια
αφέντης πια της κάθε σου απελπισμένης νύχτας …
Θυμάσαι άραγε εκείνα τα ταξίδια,
ταξίδια αλλοτινά, στα μακρινά μαζί?
Ίσως λοιπόν τότε εδώ να θελήσεις ν’ ανέβεις,
στο σκαρί των πειρατών και των ονειροπόλων!
Ν’ ανέβεις αγκαλιά με τα χαμόγελά σου,
της νιότης της άσκοπα χαμένης
κι όλα που αγαπώ του μυαλού σου τα γεννήματα
και μια χούφτα χώμα της αυλής να μη ξεχάσεις!
…οι θησαυροί σου όλοι!
Έτσι κι εμείς χαμένοι… μέσα στην ποια αλήθεια μας?
Με ψέματα αρνούμαστε να δούμε το καράβι.
Και μόνο θα μένουν στις θωριές μας σμιλεμένα
η αγωνία κι ο πόνος των κοινών στιγμών μας,
σα ο ζωγράφος να μας έβλεπε στα φανερά –
γιατί τα φώτα άναψες? Σκοτάδι ήθελα…
Κι είναι γλυκόπικρο το αστείο-θα τελειώσει κάποτε!
Κι αν να τελειώσει θέλουμε κανένας δε ρωτά,
κι αν έχουμε κι άλλα μέσα μας έξω απ’ αυτά,
ποτέ κανένας δεν θα μάθει, ελπίζουμε τουλάχιστον…
σε τι ? ποιος να το ξέρει! Σκοτάδι παντού…
Και γιατί όλα τελειώνουν μια ώρα, θες δεν θες,
κάποτε το καράβι κάβους πρέπει να δέσει …
Τυχερός ο που με το πρώτο φως στη κουπαστή,
δεν θά ‘δει μπροστά της θάλασσας λιμάνι,
παρά μικρό ερημονήσι στο βάθος – οπτασία,
τολμηρά στ απόνερα του καραβιού παρθένο να φαντάζει!
Κι εκείνη την ώρα πώς να μη σκεφτεί
σε ποιο ταξίδι του παράξενα ταξίδεψε εψές,
όταν τον πήρε ο ύπνος άξαφνα μες στη βουή του πλοίου,
κουρσάρος κι αυτός της κουρσεμένης του της νύχτας,
τώρα για να αξιώνεται το ανέγγιχτο στο βάθος ν αγναντεύει!

Μα για ποια μπάρκα και ταξίδια μ αφήνεις να μιλώ?
Μονάχα την αρμύρα θα κρατήσεις συντροφιά,
αυτήν που τόσο ήθελα στο χθες να πάρω από σένα…
Κι ίσως ο φόβος μου αλήθεια θα ναι,
…πως αιώνια εκεί έξω θα μένεις, στης πόλης τη στεριά,
εραστής από επιλογή μελλοντικών αιώνων κι όλων των περασμένων…

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2006

Τα φασιστόμουτρα χτύπησαν πάλι...

Όλα καλά και άγια με την Εθνική Ομάδα Μπάσκετ. Το άσχημο είναι τα φασιστόμουτρα που βγήκαν χθες να πανηγυρίσουν. Με ξυρισμένα κεφάλια και με ναζιστικό χαιρετισμό έψελναν τον Εθνικό Ύμνο στην Ομόνοια και στη Αμερικάνικη Πρεσβεία.
Για άλλη μια φορά τα φασιστόμουτρα βρήκαν την ευκαιρία να οργιάσουν και να προκαλέσουν με την συμπεριφορά τους. Πολλοί φίλαθλοι αποχώρησαν εξαιτίας τους από τους πανηγυρισμούς.
Δεν αξίζει κανείς να σχολιάσει τα συνθήματα που ακούστηκαν . Αρκεί μόνο να τα διαβάσει για να καταλάβει πως κάποιοι εκμεταλλεύονται μια αθλητική επιτυχία για να καλλιεργήσουν τον εθνικισμό:

«Πουτάνας γιοι Αμερικανοί»
«Αλβανοί και Τούρκοι μας παίρνεται τσιμπούκι»
«Αλβανέ δεν θα γίνεις άνθρωπος ποτέ.»
«Είναι βαριά η πούτσα του τσολιά»
«Άπαρτε τσιμπούκι… απ’ τον Καραϊσκάκη»