Τρίτη, Οκτωβρίου 24, 2006

φθινόπωρο θα πει μελαγχολία






Βράδυ. Αρχή χειμώνα.
Περίεργη αίσθηση…Το φως που χάνεται από νωρίς, η υγρασία που τη νιώθεις στο πρώτο κιόλας βήμα εκτός σπιτιού, το σπίτι που είναι μέσα πιο κρύο απ’ το έξω, η αίσθηση του βάρους στα βραδινά σκεπάσματα, τα ρούχα που έχουμε μήνες να τα φορέσουμε και μοιάζουν καινούρια στα μάτια μας.
Με μελαγχολεί γλυκά αυτή η εποχή…
Περιμένω το χειμώνα που θα έρθει, μέχρι τα Χριστούγεννα το καλύτερο διάστημα, οι γιορτές πάντα με μιζεριάζουν, το ενδιάμεσο Χριστούγεννα -Πάσχα το χειρότερο, για να έρθει η πολλά υποσχόμενη άνοιξη και το εξοντωτικό καλοκαίρι.
Φέτος δεν ευχαριστήθηκα καλοκαίρι, μόνιμη αίσθηση κούρασης στο μυαλό, ανάλαφρη καρδιά μολύβι!



Ένα παράπονο και ένα δάκρυ
πρώτο φθινόπωρο πρώτη βροχή
απόψε η σκέψη μου δε βρίσκει άκρη
απόψε λύγισε η αντοχή

Ένα σκοτείνιασμα που με βαραίνει
πικρή ανάμνηση σαν μαχαιριά
πρώτο φθινόπωρο που με πεθαίνει
πρώτο φθινόπωρο χωρίς χαρά

Ό,τι φαντάστηκα ήταν απάτη
κι αν κάτι έλπιζα έχει χαθεί
τέτοιο φθινόπωρο χωρίς αγάπη
τέτοιο φθινόπωρο μην ξαναρθεί

Δεν υπάρχουν σχόλια: