Κυριακή, Δεκεμβρίου 31, 2006

Αποχαιρετισμός... στο κρεβάτι!!!

Με ένα 39αρι πυρετό και στο κρεβάτι αποχαιρετώ το 2006. Δε ξέρω αν είναι ο ιδανικός αποχαιρετισμός αλλά σίγουρα είναι πρωτότυπος! Επιτέλους μια διαφορετική πρωτοχρονιά.
Το ταξίδι στη συμβατικότητα του χρόνου συνεχίζεται ... Κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς σκέφτομαι ότι το μέτρημα του χρόνου είναι μια ανθρώπινη επινόηση. Ότι η χρονολογία 2007 σε άλλους λαούς δε λέει τίποτα μια και έχουν διαφορετικό μέτρημα.
Επομένως? Καλύτερα με ένα 39αρι πυρετό που σίγουρα γίνεται και πιο αντιληπτό και πιο κατανοητό. Είναι κάτι που το βιώνεις... ενώ την αλλαγή του χρόνου πώς να την βιώσεις? Σε 1 δευτερόλεπτο φεύγει μια ολόκληρη χρονιά και έρχεται κάτι νέο!!! Αν το σκεφτείς λογικά πρόκειται για μια τεχνοκρατική επινόηση. Υποψιάζομαι ότι το μέτρημα των χρόνων επινοήθηκε από τους οικονομολόγους. Αυτοί μόνο έχουν την ανάγκη να μετρούν τα χρόνια ΜΑΣ!
Το μόνο σίγουρο είναι ότι και το 2007 θα είμαστε όπως το 2006. Η αυταπάτη ότι κάθε χρόνος κουβαλάει καινούριες ελπίδες και προοπτικές εύκολα πολεμιέται αν σκεφτεί κανείς ότι όποια χρονιά και αν έρθει , όπου και να πάμε πάντα θα κουβαλάμε τον εαυτό μας.

Οπότε μια ευχή μένει: να χτίσεις τον εαυτό σου! Με το πάθος και την αλήθεια.

Κι άλλη ευχή? Να πέσει και ο πυρετός....


2006

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 25, 2006

Το Χριστουγεννιάτικο πείραμα με τα sms

Ένα ενδιαφέρον πείραμα με sms! Στο πνεύμα των Χριστουγέννων έστειλα το παρακάτω sms σε 20 γνωστούς και φίλους! Η απάντηση του καθένα ενδεικτική της φιλοσοφίας του , της σχέσης που έχει μαζί μου και σε τελική ανάλυση «αυτό που κουβαλάει ο καθένας.»


Το sms που έστειλα έλεγε:

ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΠΙΑ ΚΑΙ ΔΕ ΞΕΡΩ
ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ
ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ Η ΑΙΣΘΗΣΗ
ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ...
ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ
ΔΩΡΟ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ


Οι απαντήσεις που έλαβα: (από τους 20 έχουν απαντήσει οι 18)

1. Από την Κ.Γ.
Χρόνια Πολλά και με καλά μυαλά!

2. Από την Α.Λ.
Χρόνια Πολλά Γρηγόρη. Ευχές σε σένα και στην οικογένειά σου. Το πνεύμα των Χριστουγέννων υπάρχει , αρκεί να ανοίξεις την πόρτα της καρδιά σου! Α.

3. Από τον Κ.Β.
Να σε φωτίσει το άστρο της Βηθλεέμ! Αμήν!

4. Από τον Κ.Σ.
Χρόνια Πολλά. Χρόνια Καλά!

5. Από τον Μ.Σ.
Και το πνεύμα των Χριστουγέννων μια αίσθηση είναι με πολλούς αποδέκτες.

6. Από την Κ.Μ.
Χρόνια Πολλά και σε σας.

7. Από την Μ.Λ.
Τυπικές ευχές σε μη τυπικούς ανθρώπους! Χρόνια Πολλά!


8.Από το Κ.Χ.
Φίλε μου οι άνθρωποι είναι ίδιοι είτε είναι γιορτή είτε όχι. Μην την ψάχνεις. Χρόνια Καλά!


9.Από τον Σ.Δ.
Δεν φταις εσύ που μεγαλώνεις. Φταίει η ζωή! Χρόνια Πολλά!

10. Από την Δ.Σ.
Καλά Χριστούγεννα! Πιο πολύ αυτές τις ημέρες χαίρονται τα παιδιά. Και μαζί τους κι εμείς με όση αθωότητα μας έμεινε. Χρόνια Πολλά.

11. Από τον Γ.Κ.
Που χάθηκες? Χρόνια Πολλά και εις σ’ άλλα με υγεία!

12. Από την Ε.Β.
Πάντα τρυφερός και με ανατρεπτική διάθεση! Χρόνια Πολλά Γρηγόρη μου.

13.Από την Μ.Ζ.
Το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι η τεράστια διαφήμιση της ζωής που ζούμε. Να σου πω Χρόνια Πολλά???

14.Από την Ο.Μ.
Να σαι καλά Γρηγόρη. Πολύ όμορφο το μήνυμά σου. Τελικά όντως υπάρχουν άνθρωποι με όλη τη σημασία της λέξεως. Φιλιά πολλά! Ελπίζω να έχεις κάνει κανένα πιτσιρίκι.!

15. Από τον Ν.Π.
Ρε μαλάκα πάλι τις φιλοσοφίες άρχισες? Τελικά ούτε το πνεύμα των Χριστουγέννων σε αγγίζει. Χρόνια Πολλά βρε!

16. Από τον Μ.Τ.
Η ζωή δεν έχει ανάγκη από κανένα πνεύμα. Μόνο αγάπη και πάθος. Κι ας είναι λάθος. Χρόνια Πολλά!

17. Από τον Χ.Π.
Ok με την αίσθηση των ανθρώπων. Κοίτα να αγαπήσεις και την παραισθήση!!!
Χρόνια να ναι , όπως να ναι.


18. Από την Μ.Δ.
Η γέννηση του Θεανθρώπου σηματοδοτεί και τη δική μας αναγέννηση. Χρόνια Πολλά.








Τελικά έχει ενδιαφέρον αυτή η ποικιλία των ανθρώπων.


Να ζητήσω και μια συγνώμη από τους φίλους που δημοσιοποίησα τα sms τους ( αλλά το έκανα με προσοχή και χωρίς ιδιαίτερες αναφορές.)

(Αν και πάντα στέλνω ξεχωριστά μηνύματα στον καθένα αυτή τη φορά είπα να πειραματιστώ και να δω τη διαφορετικά και τη ποικιλία σκέψης των ανθρώπων. Νομίζω άξιζε ο κόπος)

Η πόρνη των Χριστουγέννων!

Η μελαγχολία των εορτών είναι μια άλλη διάσταση... Με το πέρασμα των χρόνων καταλαβαίνεις ότι οι γιορτές είναι περισσότερο μια παιδική υπόθεση.
Από τότε που κατάλαβα ότι δεν υπάρχει αυτός ο «κύριος» με την άσπρη γενειάδα , την κόκκινη κάπα και τα γυαλάκια πάει και το πνεύμα των εορτών.
Τα Χριστούγεννα έχουν καταντήσει ένα καταναλωτικό όργιο. Πρέπει να κάνεις τα τυποποιημένα ψώνια , να συμμετάσχεις στο τυποποιημένο τραπέζι και να φορέσεις το ηλίθιο εορταστικό χαμόγελο. Να είσαι υποχρεωτικά ευτυχισμένος. Ρεβεγιόν και άλλες πίπες!
Χριστούγεννα με διατροφικό όργιο! Να φας! Να καταναλώσεις!

Να ανταλλάξεις τυποποιημένες ευχές.

Και σε τελική ανάλυση να μη νιώθεις τίποτα! Η επανάληψη ενός έργου που το έχεις ζήσει ξανά και ξανά! Κανένα ενδιαφέρον.

Κανένα ενδιαφέρον γιατί δεν έχουμε μάθει να μιλάμε με τη ψυχή και τα έργα μας.

Το άλλο παραμύθι είναι οι «φιλανθρωπικές» πράξεις των Χριστουγέννων. Να δώσουμε χρήματα για τα παιδάκια , για διάφορα ιδρύματα. Να νιώσουμε ότι κάτι προσφέρουμε... Άσχετα αν όλο το χρόνο με τις πράξεις μας έχουμε «γαμήσει» - «εκμεταλλευτεί» αρκετούς συνανθρώπους μας.

Τα Χριστούγεννα είναι το καλύτερο άλλοθι για κάθε άνομη πράξη μας. Με μια κίνηση φιλανθρωπίας έχουμε καθαρίσει!

Αυτά τα «πρέπει» των εορτών με σκοτώνουν. Δε τα μπορώ. Μα θα μου πεις με τους ανθρώπους ζεις... Με τους ανθρώπους θα «παιχτεί» το σκηνικό της ζωής! Μα και πάλι θα σου απαντήσω ότι θα ήθελα το αυθεντικό , την αύρα των ανθρώπων χωρίς δώρα , χωρίς ευχές.
Το χαμόγελο και η αγκαλιά! Αυτά είναι τα πολύτιμα δώρα που είναι τόσο σπάνια.
Η ματιά της αγάπης , το άγγιγμα ψυχής.
Χωρίς αμπαλάζ και περίτεχνα περιτυλίγματα.

Συμμετοχή σε ένα θέατρο με την αυλαία να κλείνει μόλις τελειώσουν οι γιορτές. Χωρίς κάτι να σου μένει...

Το μόνο που μένει είναι τελικά τα επιπλέον κιλά του σωματικού βάρους και η άνοδος της χοληστερίνης.

Κάποτε θα έρθουν άλλα «Χριστούγεννα». Τα «Χριστούγεννα» με τη δική μας γέννηση. Να αλλάξει όχι η ζωή μας.... (μην ελπίζεις σε τέτοιες τεράστιες αλλαγές) αλλά η ματιά μας.
Που είναι εκείνο το αθώο «κοριτσάκι με τα σπίρτα» ?
Έγινε πόρνη! Πόρνη που σου πουλάει όχι το κορμί της αλλά το ψεύτικο συναίσθημα. Και εμείς σαν γνήσιοι «ξοφλημένοι» κοιτάμε τη φωτιά των σπίρτων και όχι τη φλόγα της καρδιάς....
greg blog
Άντε μετά από όλα αυτά να σου πω «Καλά Χριστούγεννα»

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 22, 2006

Κάτι μου βρωμάει με τα ΤΖΑΚ-ΠΟΤ στο Τζόκερ!!!

Πάλι ΤΖΑΚ-ΠΟΤ στο ΤΖΟΚΕΡ!!!
Παράξενο!!!

Πως γίνεται και σχεδόν κάθε χρόνο παραμονές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς έχουμε μεγάλο ΤΖΑΚ-ΠΟΤ στο ΤΖΟΚΕΡ???

Να το πω σύμπτωση?

Ή

Να πάει το μυαλό μου σε άλλα παιχνίδια?


Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι ο ΟΠΑΠ λίγο πριν γίνει η κλήρωση γνωρίζει ποιοι είναι οι συνδυασμοί αριθμών που δεν έχουν παιχτεί!
Διαθέτει σύστημα on-line και ανά πάσα στιγμή γνωρίζει ποια είναι η στήλη που δεν έχει επιλεγεί από κανέναν παίχτη.
Το επιχείρημα για διαφάνεια και τηλεοπτική προβολή της κλήρωσης δε μου λέει τίποτα!!!
Η τεχνολογία έχει προχωρήσει σε όλα τα επίπεδα!

Κάτι μου βρωμάει...

Με αγωνία περιμένω πότε θα έρθει α υ τ ό ς ο Αη-Βασίλης... !!!


Κυριακή, Δεκεμβρίου 17, 2006

Η τελευταία λέξη: «Για ένα deal, ρε γαμώτο!»

Σχεδόν κάθε βράδυ τα κανάλια μοιράζουν λεφτά. Όπως λένε οι μετρητές, τα σχετικά παιχνίδια έχουν υψηλές θεαματικότητες ενώ οι υπεύθυνοι ανακοινώνουν πως εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι περιμένουν στη σειρά για να παίξουν.
Ασφαλώς, η αγωνία της τύχης και η αναζήτηση μιας εύνοιας είναι πολύ παλιά υπόθεση. Όπως το ίδιο παλιά υπόθεση είναι και το εμπόριο της ελπίδας από θεσμικούς και μη παράγοντες. Αλλά, πάντα, είτε πρόκειται για τζόγο ιπποδρόμου, καζίνου, είτε για τυφλή αναζήτηση, λαχεία κ.λπ., είτε για μεθοδική αναζήτηση όπως στα συστήματα του Προπό, όλα τα παιχνίδια έχουν έναν περιορισμένο χαρακτήρα. Γίνονται σε στενό κύκλο, χωρίς πολλούς συμμέτοχους, και τους νικητές τους μαθαίνουμε μονάχα αραιά και που, όταν ύστερα από αλλεπάλληλα τζακ ποτ τα κέρδη φθάσουν σε μεγάλα ύψη. Οπότε, εμείς οι άλλοι μακαρίζουμε τον τυχερό, ζηλεύουμε την τύχη του και σπεύδουμε να γεμίσουμε τα πρακτορεία μήπως κάτι φέξει και για μας.
Αλλά, αυτό τώρα με την τηλεόραση είναι εντελώς άλλο. Κάθε κανάλι μπαίνει στο παιχνίδι της πλειοδοσίας για να κερδίσει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Κερδίζει, φυσικά, εκείνο που δίνει τα περισσότερα λεφτά. Επί του προκειμένου το Deal, το οποίο στα υπέρ του έχει το χιούμορ και την ευγένεια του παρουσιαστή.
Κι έτσι, εκατομμύρια συνέλληνες γίνονται μάρτυρες και συμμέτοχοι του παιχνιδιού, είτε παίζουν από το σπίτι είτε απλώς παρακολουθούν.
Δεν είναι μονάχα περιέργεια και ενδιαφέρον ή η ασφαλής αγωνία που προσφέρει η αναμέτρηση κάποιου άλλου. Εδώ, λίγο πολύ, ταυτίζεσαι με τον πρωταγωνιστή. Καθώς ο πρωταγωνιστής αυτός είναι ένας από εμάς, που δηλώνει πως χρειάζεται τα λεφτά για να καλύψει άμεσες βιοτικές ανάγκες. Όπως κι εμείς. Οι οποίοι εμείς, από την ολοήμερη αγωνία της δουλειάς, κι αυτής αβέβαιης πολύ συχνά, και το σκότωμα για ένα ισχνό μεροκάματο, γυρίζουμε σπίτι, βουλιάζουμε στην πολυθρόνα και στα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
Δεν μπαίνουμε σε άλλον κόσμο, χλιδής και ανεμελιάς. Παραμένουμε στο δικό μας, μονάχα που μας επιτρέπει να πετάμε σε φαντασίες κι ελπίδες, μαζί με τους παίχτες του παιχνιδιού. Έτσι σιγά-σιγά εξοικειωνόμαστε τόσο πολύ με τις μεγάλες επιδιώξεις, ώστε το μέτρο χάνεται. Παίξε, παίξε, παροτρύνουμε τον παίχτη, αν η προσφορά του τραπεζίτη βρίσκεται στο ευτελές ποσό των πενήντα χιλιάδων ευρώ. Όσο για τα πέντε χιλιάδες, αυτό πια είναι μια ξεφτίλα. Ποιος χρειάζεται πέντε χιλιάδες; Μπροστά μας έχουμε διακόσιες, τριακόσιες, πεντακόσιες χιλιάδες. Τι τα θέλουμε τα ψίχουλα; Παρασυρόμαστε έτσι σε ένα ρεύμα αναζήτησης ευδαιμονίας, που συνήθως εξαναμίζεται πολύ γρήγορα στο παιχνίδι, αλλά διατηρείται ως εντύπωση και αόριστη προσδοκία. Στο τέλος-τέλος αυτή είναι η ελπίδα, η μόνη, για μια μεγάλη τύχη. Αν είχα τώρα διακόσιες χιλιάδες, θα έκανα, θα έκανα, θα έκανα... Και να το σχέδιο του καινούργιου σπιτιού, η προίκα του κοριτσιού, το μαγαζί που θέλω ν' ανοίξω...
Η παλιά ιδέα πως όλα αυτά μπορώ να τα καταφέρω αποταμιεύοντας από τη δουλειά, έχει προ πολλού καταρρεύσει. Κι αν δεν είσαι από τους επιτήδειους που βάζουν χέρι στα ταμεία και τις μίζες, δεν έχεις άλλον τόπο να αποθέσεις τις ελπίδες σου. Ένα deal θα μας σώσει.

Από τον ΘANAΣH ΣKAMNAKH - ''Πριν" 10-12-2006


Παρασκευή, Δεκεμβρίου 15, 2006

Κινητά... Ρουφιάνοι!

Τελικά η τεχνολογία έχει φτάσει σε απίστευτο σημείο!
Εισάγεις το κινητό οποιουδήποτε χρήστη και σε λίγα λεπτά ξέρεις που ακριβώς βρίσκεται!
Ρουφιάνοι κινητά!!

Κάντε κλικ εδώ

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 14, 2006

Μεγάλη λέρα ο "Αη-Βασίλης" !!!





Κάθε Χριστούγεννα παίζεται το ίδιο αισχρό σκηνικό με τον Αη-Βασίλη. Ο Αη- Βασίλης έγινε ένα καταναλωτικό σύμβολο το οποίο επιβλήθηκε με έξυπνο τρόπο. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό οπότε….. μεγάλη λέρα ο Αη-Βασίλης!!!
Η φιγούρα και η σημερινή μορφή του Αη-Βασίλη ως γνωστόν είναι δημιουργία της coca-cola. Συγκεκριμένα η κόκκινη στολή του Άη Βασίλη είναι αποτέλεσμα τη Χριστουγεννιάτικης καμπανιάς της coca-cola το 1932!
Εξάλλου η κανονική μορφή του Αη- Βασίλη είναι ασκητική και η κάπα που φορούσε είχε πράσινο χρώμα. Τώρα πως γίναμε θύματα και αποδεχτήκαμε την εικόνα που επέβαλε η coca cola είναι άξιο θαυμασμού. Το άλλο το ψέμα με την είσοδο του Αη-Βασίλη από την καμινάδα είναι δημιουργία του Αμερικανού λαϊκού συγγραφέα Washington Irving.




Συνοπτικά η αληθινή ιστορία του Αη- Βασίλη :

Ο Μέγας Βασίλειος ήταν άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας. Γεννήθηκε στην Νεοκαισάρεια του Πόντου γύρω στο 330 μ.Χ. από οικογένεια χριστιανική και εύπορη και μεγάλωσε στην Καισαρεία της Καππαδοκίας.
Ο πατέρας του Βασίλειος ήταν δάσκαλος ρητορικής στον Πόντο. Η μητέρα του Εμμέλια ήταν από τις πιο μορφωμένες και ενάρετες γυναίκες της εποχής, θυγατέρα χριστιανού μάρτυρα. Από τέτοιους γονείς έλαβε ο Βασίλειος τη χριστιανική του ανατροφή και τη φροντίδα για τη μόρφωσή του. Σπούδασε πρώτα στην Καισαρεία έπειτα στην Κωνσταντινούπολη τη θεολογία και τα νομικά και αργότερα στην Αθήνα. Πέντε χρόνια στην Αθήνα διδάχτηκε τη φιλοσοφία, τη ρητορική, την αστρονομία, την ιατρική και τη γεωμετρία. Εκεί γνωρίστηκε καλά με τον ανιψιό του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, τον Ιουλιανό που αργότερα έγινε αυτοκράτορας. Τότε συνδέθηκε με βαθιά και ισόβια φιλία με τον συνσπουδαστή του Γρηγόριο Ναζιανζινό.
Επιστρέφοντας στην Καισαρεία, διδάσκει με επιτυχία της ρητορική. Έπειτα αποφασίζοντας να ασπασθεί το μοναχικό βίο, επισκέπτεται τα μεγάλα κέντρα του μοναχισμού, γίνεται μοναχός και ασκείται σκληρά επί πέντε χρόνια. Στις κρίσιμες ώρες για την ορθοδοξία, τον καλεί η εκκλησία να προσφέρει τις πολύτιμες υπηρεσίες του στον αγώνα κατά των αιρετικών Αρειανών, κατά των εχθρών, των αυτοκρατόρων και κατά της δυστυχίας. Έτσι χειροτονείται διάκονος, πρεσβύτερος και τέλος επίσκοπος της Καισαρείας. Στη μεγάλη πείνα του 368 όχι μόνο κινητοποίησε τους πλούσιους να βοηθήσουν εκείνους που είχαν ανάγκη, αλλά ίδρυσε και ολόκληρο συγκρότημα από φιλανθρωπικά ιδρύματα. Μια πραγματική νέα πόλη, που προς τιμήν του ονομάστηκε Βασιλειάδα.
Ωστόσο οι βαριές κοινωνικές εκκλησιαστικές φροντίδες ήταν δυσβάστακτες για το ασθενικό και ασκητικό του Ιεράρχη. Η υποβόσκουσα ασθενικότητα, εκδηλώθηκε σαν οξεία νόσος των νεφρών, την πορεία της οποίας παρακολουθούσε εναγώνια ολόκληρη η Καισαρεία.

Άρρωστος λοιπόν βαριά ο Μέγας Βασίλειος θα εγκαταλείψει τα εγκόσμια στις 31 Δεκεμβρίου του 378, αφήνοντας πίσω μεγάλη και αφόρητη θλίψη στο λαό και γενικό πένθος. Το ποίμνιό του, προέπεμψε την σωρό του στην Άνω Ιερουσαλήμ την 1η Ιανουαρίου του 379, οπότε τελείται και η πάνσεπτη μνήμη του.

Ο πρωτοχρονιάτικος εορτασμός της μνήμης του Ιεράρχη, μεταφέρθηκε από γενιά σε γενιά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Ορθόδοξου Ελληνισμού και το φιλανθρωπικό του έργο υπήρξε έμπνευση για πράξεις αλληλεγγύης και αγάπης.



Κυριακή, Δεκεμβρίου 10, 2006

Τρούφα: (είναι πολλά τα λεφτά!!!)

Μέχρι τώρα την τρούφα τη γνωρίζουν μόνο οι "Gourmet" τύποι.
Δεν τη γνωρίζουν όμως εκείνοι που τους αφορά άμεσα: οι αγρότες!
Μια "παράξενη" καλλιέργεια με πολλά χρήματα και μικρό ρίσκο!
_____

H εμπορική τιμή της τρούφας στην ευρωπαϊκή και αμερικανική αγορά κυμαίνεται από 1.220 ως 7.000 ευρώ το κιλό, ενώ όταν υπάρχει μειωμένη προσφορά, η τιμή μπορεί να εκτοξευτεί σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα, καθώς ακριβά εστιατόρια και ξενοδοχεία «χτυπούν» τις τρούφες σε δημοπρασίες.
Πέρυσι, σε δημοπρασία που έγινε για φιλανθρωπικό σκοπό στην Ιταλία ένας «λάτρης» του μανιταριού πλήρωσε για λευκή ιταλική τρούφα βάρους 1,2 κιλών, το ποσό των 95.000 ευρώ.
Η τρούφα είναι ένα μανιτάρι του γένους των υδνοειδών. Στην αρχαιότητα οι τρούφες ήταν πολύ γνωστές στην Ελλάδα, τόσο που ως ύδνα ονόμαζαν και άλλα είδη μανιταριών. Στο είδος αυτό αναφέρονται κατ' επανάληψιν ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης.
Η λατινική ονομασία του μανιταριού σημαίνει «τροφή για βασιλιάδες». Πρόκειται όπως αναέρθηκε για ένα υπόγειο μανιτάρι, (παράσιτο στις ρίζες δέντρων) που αποτελεί ένα από τα πιο εκλεκτά και πανάκριβα εδέσματα, «συχνάζει» μόνο σε gourmet πιάτα, αλλά έχει άσχημη όψη και οσμή. Διακρίνεται σε δύο κύριες κατηγορίες, τη μαύρη ή καλοκαιρινή, και τη λευκή ή χειμερινή
Η τρούφα συμβιώνει και αναπτύσσεται στις ρίζες κάποιων ειδών δένδρων ή και θάμνων. Πρόκειται για καρποφορίες ομάδας ασκομυκήτων οι μυκηλιακές υφές των οποίων περιβάλλουν τα ριζικά τριχίδια των ξενιστών τους σαν γάντι. Οι μύκητες αυξάνουν την ικανότητα των ριζών να προσλαμβάνουν απο το έδαφος θρεπτικές ουσίες και ιχνοστοιχεία, ενώ απορροφούν απο τις ρίζες κυρίως υδατάνθρακες. Το εδώδιμο αυτό μανιτάρι ήταν γνωστό στους αρχαίους Έλληνες με την ονομασία ύδνον.Οι Ρωμαίοι ήταν επίσης λάτρεις του ξεχωριστού αυτού εδέσματος. Άγνωστο γιατί, στην Ελλάδα σήμερα δεν το ξέρουν πολλοί παρ' ότι αυτοφύεται σε αρκετές περιοχές. Οι κύριες χώρες παραγωγής αλλά και κατανάλωσης, είναι η Ιταλία και η Γαλλία.
Ωστόσο η γαστρονομική και θρεπτική του αξία το κάνουν περιζήτητο απο τους καλοφαγάδες όλου του κόσμου. Του αποδίδονται επίσης θεραπευτικές δράσεις κατά μυϊκών και αρθριτικών πόνων και υψηλών επιπέδων χοληστερόλης. Κυρίως όμως του αποδίδονται ισχυρές αφροδισιακές ιδιότητες.
Όλα αυτά δημιουργούν αυξημένη ζήτηση και σε συνδυασμό με τις μικρές ποσότητες που διατίθενται στην αγορά, διατηρούν τις τιμές της τρούφας σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, πάνω από 1000 ευρώ το κιλό. Γίνεται έτσι πιό επίκαιρος παρά ποτέ ο χαρακτηρισμός του Γάλλου γαστρονόμου Jean Brillat Savarin για τη μαύρη τρούφα (Tuber melanosporum) που την ονόμασε μαύρο διαμάντι της Γαλλικής κουζίνας.
Οι μεγαλύτερες ποσότητες τρούφας που πωλούνται διεθνώς έχουν συγκομιστεί σε άγρια μορφή στη φύση. Η παραγωγή τους όμως συνεχώς μειώνεται.Στη Γαλλία για παράδειγμα η παραγωγή τρούφας ανέρχεται σε 40 ως 50 τόννους ετησίως ενώ έναν αιώνα νωρίτερα ξεπερνούσε τους 1000 τόννους. Η αναγκαιότητα για την εμπορική καλλιέργεια αυτού του πανάκριβου μανιταριού, είχε εντοπιστεί απο παλαιότερα, αλλά μόλις το 1970 έγινε αυτό δυνατό. Γάλλοι και Ιταλοί επιστήμονες κατάφεραν να εμβολιάσουν ρίζες με το μυκήλιο της τρούφας. Λύθηκε έτσι ένα μεγάλο μυστήριο γύρω απο την τρούφα και ένα μεγάλο πρόβλημα των αγροτών.
Μια πολύ κερδοφόρα καλλιέργεια γεννήθηκε : η καλλιέργεια φυταρίων εμβολιασμένων με τρούφες.
Διαβάστε περισσότερα εδώ

Σάββατο, Δεκεμβρίου 09, 2006

Τα ποιήματα της Άννας λίγο πριν το τέλος...

9 Δεκέμβρη του 2001 ήταν όταν η Άννα ανήμερα της ονομαστικής της εορτής έθεσε τέρμα στη ζωής της. 21 ετών ήταν...
5 χρόνια μετά ... μόνο τα ποιήματά της και η μνήμη της σώζεται...
________



«μια ζωή, ένα τίποτα
μια ζωή, ένα κενό ατέλειωτο, νούμερο 17
μια ζωή τυφλή στο λυκόφως
κι εγώ σαν περπατώ θα ψιλοβρέχει
μια ζωή, μια αποτυχία, ένα μηδενικό
μια ζωή-κλώτσα την λοιπόν
σαν το λασπωμένο χαλίκι στην άκρη του δρόμου
μια ζωή ετούτα τα Χριστούγεννα, λιώσ’ την
σαν το μυρμήγκι στη τσιμεντένια μου αυλή
μια ζωή ετούτη τη Πρωτοχρονιά, τσάκισέ την
μια ζωή,
ετούτα τα Χριστούγεννα,
ετούτη η Πρωτοχρονιά
κάνε μου το δώρο! -ναναι τα τελευταία.»








«άλλη μια μέρα που πέρασε,
μ έν’ ατέλειωτο σωρό στοιβαγμένα τα άχρηστα
άλλη μια μέρα που πέρασε
κόκκινες ρυτίδες στο άσπρο των ματιών
από κάτω τα μελανά σημάδια.
Άλλη μια μέρα που πέρασε
με τη καταχνιά ν αργοσαλεύει
στο θολωμένο μου μυαλό
και φίδια να σέρνονται
στη κόψη της ψυχής μου.
Άλλη μια μέρα που τέλειωσε
πέρασ’ αιώνας από μέσα μου
άλλη μια μέρα,
γεμάτη συνάμα κι αδειανή».



«Θα θελες ιστορίες αν σου πω?
Ν ακούσεις γι’ αυτά που ίσως γίνανε
ή ίσως πλάνες ήταν του μυαλού.
Πετράδια τόσων χρόνων στοιβαγμένα
πλάι-πλάι να πεθαίνουν.
Κι αυτός ο θάνατος,
αρχή και τέλος δεν ορίζει.
Κοίταξε κείνο κει! Αγάπης πετράδι,
κάποτε ήταν κι ολάκερο έλαμπε.
και τώρα τι; Θαμπό και γκρίζο.
Πώς να «πιστέψω» αν δεν μπορώ να «δώσω»;
Θάνατος για τον στείρο!
Χαρά και γέλιο θαρρώ ήταν αυτό
κι αυτό σαν απ τη πυροστιά βγαλμένο.
Υπήρξαν κάποτε στ αλήθεια;
Τι να προσμένω και τι να λαχταρώ;
Η τόλμη δε μ αγγίζει πια,
τίποτα ν αλλάξω δε μπορώ
μονάχα ένα μένει για ελπίδα.
Καρτερικά να πορευτώ στο πέρασμα.
Ο θάνατος τη λύτρωση θα φέρει
την ώρα τη σωστή
σ’ άλλη ζωή πια, καθαρή!
Για άλλη μια φορά ειρωνικά
με μένα θα γελάσω
που ακούστηκε να καρτεράς το θάνατο
σαν είσαι πεθαμένος;»

Το στριπτίζ είναι τέχνη!!!

Το στριπτίζ, ο αισθησιακός χορός που μπορεί και να έχει τις ρίζες του στον περίφημο χορό της Σαλώμης, αναγνωρίστηκε ως «τέχνη» στη Νορβηγία, πλάι στην όπερα και το μπαλέτο και στο εξής τα νορβηγικά κλαμπ τέτοιου τύπου δεν θα καταβάλλουν τον προβλεπόμενο ΦΠΑ του 25%. Η απόφαση νορβηγικού δικαστηρίου αποτελεί ουσιαστικά θρίαμβο για τις νεαρές «καλλιτέχνιδες» σε μπαρ του Οσλο, οι οποίες διαμαρτυρήθηκαν για διάκριση σε βάρος τους από τις οικονομικές υπηρεσίες,σε σχέση με τους μάγους που καταπίνουν σπαθιά και τους κωμικούς αυτοσχεδιασμών, που ετύγχαναν έτσι κι αλλιώς απαλλαγής. Το «τελειωτικό χτύπημα» ήλθε όταν οι στριπτιζέζ πληροφορήθηκαν ότι άνδρες συνάδελφοί τους σε ανάλογη παράσταση απηλλάγησαν και αυτοί της καταβολής φόρου εξαιτίας της υψηλού επιπέδου καλλιτεχνικής χροιάς της δουλειάς τους. Η υπόθεση, από τη στιγμή που οι χορεύτριες έκαναν την καταγγελία, πήγαινε από δικαστήριο σε δικαστήριο μέχρι που περιφερειακό δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ τους, τον περασμένο Μάιο. Το νορβηγικό κράτος απευθύνθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο και έχασε και πάλι αυτή την εβδομάδα.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/12/2006

Κυριακή, Δεκεμβρίου 03, 2006

Μια ερωτική φαντασίωση και δύο διαζύγια!



H φαντασίωση του Μιχάλη δεν διέφερε σε τίποτα από την κλασική ανδρική φαντασίωση. Επιθυμία του ήταν να συνευρεθεί με συγχρόνως με δύο γυναίκες. Ήθελε όμως για λόγους δικής του ηθικής να μην είναι πόρνες. Αν και δε του φαινόταν ο Μιχάλης ήταν πολύ ρομαντικός τύπος.
Μεγαλωμένος σε αστική οικογένεια , με μόρφωση και τρόπους θα έλεγε κανείς ότι ήταν ο ιδανικός άντρας για οικογένεια.

_________________________


Έτσι στα 32 του ο Μιχάλης παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του την Έλενα. Παρόλα την κοινωνικότητα που διέθετε ο Μιχάλης , την Έλενα την γνώρισε σε κάποιο chat room. Επικοινωνούσαν για περισσότερο από ένα χρόνο κάνοντας prive chat. Από τη πρώτη επαφή μέσο chat φάνηκε ότι κάτι ένωνε αυτούς τους ανθρώπους. Ταξίδευαν μέσα από τα μηνύματα που αντάλλασσαν.

Από σκέψεις , από στίχους , από ερωτικά λόγια μέχρι άγριο σεξ ήταν το καθημερινό μενού αυτής της επικοινωνίας.

Μήνες ο Μιχάλης πάλευε την Έλενα να βρεθούνε και ζωντανά. Τελικά τα κατάφερε. Μάλιστα έδωσαν ραντεβού εκτός Αθήνας. Στο ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Αύγουστος ήταν... Ζέστη....
Η συμφωνία που κατάφερε να κλείσει ο Μιχάλης ήταν μόλις βρεθούνε να ανταλλάξουν όχι χειραψία αλλά γλωσσόφιλο. Η Έλενα (παράξενο) δέχτηκε. Έτσι και έγινε εκείνο το απόγευμα του Αυγούστου. Ο Μιχάλης όρμησε και... η γλώσσα της Έλενας ταξίδευε στο στόμα του Μιχάλη.... «Από τα καλύτερα φιλιά» ήταν η λεκτική απάντηση του Μιχάλη.

Η αρχική γνωριμία δεν άργησε να εξελιχθεί σε έρωτα και γάμο.



Ο Μιχάλης αμέσως μετά το γάμο άρχισε να εκφράζει στην Έλενα την επιθυμία του να υλοποιήσει την ερωτική του φαντασίωση. Σαν αστείο το πήρε εκείνη και... προθυμοποιήθηκε να του δώσει χρήματα να πάει με δύο πουτάνες. Τότε ο Μιχάλης έσκασε τη βόμβα. Ήθελε οπωσδήποτε η μία από της δύο γυναίκες να είναι εκείνη... και όχι μόνο να συνευρεθεί μαζί του η Έλενα αλλά και να κάνει παιχνίδι με τη δεύτερη γυναίκα.... με δύο λόγια ο Μιχάλης ήθελε να κάνει την Έλενα ολίγον λεσβία έστω και για μια φορά.
Η Έλενα δεν μπορούσε πια να αγνοεί την επιθυμία του Μιχάλη μια και εκείνος είχε γίνει πιεστικός... μέχρι απειλές για χωρισμό είχε χρησιμοποιήσει...
Μέρα με τη μέρα ο Μιχάλης και η επιθυμία του έπαιρνε αλλά μορφή: γινόταν εμμονή!
Μην αντέχοντας άλλο αυτή την κατάσταση η Έλενα τα βρόντηξε κάτω και έφυγε.
«Μαλάκα ανώμαλε άντε γαμήσου» ήταν το «αντίο» της Έλενας.
_______________________

Η θλίψη του Μιχάλη και ο πληγωμένος του εγωισμός κράτησε 40 ημέρες! Τόσο χρειάστηκε για να ξεπεράσει (όπως ο ίδιος έλεγε) την Έλενα.
Και μια και είχε την οικονομική άνεση ο Μιχάλης το έριξε στα ταξίδια και στις εφήμερες σχέσεις της μιας νύχτας. Μετά από δέκα μήνες άσωτης ζωής ο Μιχάλης επέστρεψε στη δουλεία του πατέρα του και έδειχνε να βρίσκει τον καλό του εαυτό.
____________________

Μάλιστα προχώρησε και σε μια σοβαρή σχέση. Η Πέμυ ήταν ο νέος έρωτας του Μιχάλη που σύντομα κατέληξε σε γάμο. Και πάλι η γνωριμία έγινε μέσα από chat room.

«Αυτή τη φορά δε θα πω τίποτα στη Πέμυ για την επιθυμία μου» έλεγε συνέχεια ο Μιχάλης στον εαυτό του.
Μα και πάλι κάτι τον έτρωγε.... στην επέτειο του πρώτου χρόνου του γάμου τους ο Μιχάλης δεν άντεξε.... αποκάλυψε στην Πέμυ την εμμονή του και το γεγονός ότι αυτή η εμμονή του στοίχισε το διαζύγιο με την Έλενα.

Έκπληκτος ο Μιχάλης άκουγε την Πέμυ να λέει : «Αγαπούλα μου εγώ θα κάνω πράξη την επιθυμία σου». Η Πέμυ του εξήγησε ότι δεν έχει πρόβλημα να πειραματιστεί με γυναίκα. Μάλιστα προσφέρθηκε να τον βοηθήσει να βρούνε το τρίτο άτομο.

Τρεις μήνες η Πέμυ προσποιούταν ότι προσπαθούσε να πείσει μια φίλης της , την Ρία.
Στο ενδιάμεσο είχαν βγει και οι τρεις τους σε ένα σκοτεινό μπαρ. Του Μιχάλη δεν του άρεσε και πολύ η Ρία αλλά τι μπορούσε να κάνει... Δεν υπήρχαν και πολλές επιλογές μια και ο Μιχάλης δεν ήθελε «επαγγελματία» στην υλοποίηση της επιθυμίας του.

Η μεγάλη νύχτα έφτασε. Δωμάτιο 328 , το σημείο συνάντησης στο ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης. Αρχικά πήγαν στο δωμάτιο ο Μιχάλης και η Πέμυ. Μετά το δεύτερο ποτό η πόρτα χτύπησε και... η Ρία έτοιμη για το τρίο! Χαρά ο Μιχάλης! Επιτέλους .... θα γίνει πράξη η φαντασίωση του.

___________________

___________________



Με βαρύ πονοκέφαλο και μόνος ξύπνησε ο Μιχάλης στο ξενοδοχείο.
«Μα τι έγινε ?» έλεγε.
Το μυστήριο σύντομα λύθηκε.

Με κόκκινο κραγιόν στο καθρέφτη διάβασε:

«Μαλάκα η Έλενα είναι φίλη μου! Δεν είμαστε λεσβίες! Η Ρία είναι τραβεστί φίλη μας και σε πήδηξε! Κάναμε πράξη την επιθυμία της Ρίας... να γαμήσει έναν άντρα με αυτή τη φαντασίωση.
Φιλιά η γυναίκα σου Πέμυ.
ΥΓ αύριο θα ζητήσω διαζύγιο»



Λόγια... από το καλοκαίρι

Λέξεις και λόγια. Σκέψεις και εικόνες. Κρασί και φεγγάρι... Ένας είναι ο κόσμος , πολλοί οι άνθρωποι. Και κάποτε ένας άνθρωπος γίνεται όλος ο κόσμος σου... όλη σου η σκέψη όλη η ενέργεια.
Μαγεία!
Κρασί και πάλι!
Η τόλμη μιας στιγμής και οι στίχοι του Λειβαδίτη:

« Και συχνά σχεδίαζα ταξίδια στο άγνωστο ή ονειρευόμουν να ζήσω υπέροχα . Και στάθηκα πάντα ανυπεράσπιστος μπροστά στους άλλους.
Αμάρτησα – ονειρεύτηκα πολύ και έτσι ξέχασα να ζήσω.
Τώρα ανεβαίνω σε μιαν άμαξα απ’ αυτές που διασχίζουν τον ύπνο μου και δραπετεύω. Ίσως η μεγάλη περιπέτεια μας περιμένει σε μια πάροδο που δεν της δώσαμε σημασία.
Μόνο καμιά φορά μ’ ένα μυστικό που το ’χα μάθει από παιδί ξαναγυρίζω στον αληθινό κόσμο – αλλά εκεί κανείς δε με γνωρίζει – σαν τους θαυματοποιούς που όλη μέρα χάρισαν το όνειρο στα παιδιά και το βράδυ γυρίζουν στις σοφίτες τους πιο φτωχοί και από τους αγγέλους. »

Ας είμαι ένας φτωχός άγγελος αλλά να το ξέρεις θα είμαι δικός σου... γιατί εσύ θα μου δώσεις φτερά!!! Να πετάξω.
Να πετάξω μαζί σου. Στα μονοπάτια της ευτυχίας και της δυσκολίας...

Αστέρια του ουρανού και οι στίχοι από το τραγούδι του Παπάζογλου «πολλές φορές κοιτάμε το ίδιο αστέρι...»

Απρόοπτα μηνύματα και λόγια. Καλλιέργεια αισθήσεων...