Παρασκευή, Ιανουαρίου 19, 2007

keep dreaming 2



Είσαι η πνοή μου…

κι η πνοή δεν κάνει βάρος να ξέρεις… ποτέ…


Κι όμως εγώ απόψε κοίτα τι σκαρφίστηκα να κάνω, μπήγω τη μια μέρα μες στην άλλη, ψάχνοντας λύτρωση στου ταξιδιού τον πόνο…


Φορτώνω απόψε τα 401 μου όνειρα στα όνειρα των χρόνων
Κλείνω τα μάτια κι αποχαιρετώ
ΤΙ;
Άλλο ταξίδι, κι όμως ίδιο
Κι απ το δικό μου σκοτεινό δωμάτιο,
μια ηλιαχτίδα – που βρέθηκ’ αλήθεια;-
παρέα τους στο δρόμο που τα σπρώχνω.
Η ηλιαχτίδα μου κι απάνω στο άσπρο το μαντήλι,
συντροφιά για μένα τώρα….
για πρέπει να βάφεται με κόκκινο το άσπρο!

Ταξίδια στα όνειρα…
Όνειρα για ταξίδια…
Τι απ τα δυο κάνει το «ζω» μας;

Έλα! μια ηλιαχτίδα δρόμος θα’ν’ ως το θάνατο…
…στο ‘πα πως κάποτ’ ονειρεύτηκα πως τον πήραμε μαζί;

Μα εγώ διάλεξ’ απόψε, είπα,
κι ύστερα όνειρα φόρτωσα στα όνειρα
κι απόφαση είπα μια - θ αφήνω σε μένα να βλέπεις το κενό,
…αλλά κατέληξα φαιδρά να βλέπω εγώ εμένα!

κι ούτε ξέρω πως από σήμερα ορίζομαι,
μα ήθελα τόσο πολύ να ξέρω…
τόσο πολύ που πίσω από λέξεις έκρυψα τα τόσα…
γιατί… αν κάτ’ ειν’ που ξέρω,
είν’ πώς ορίζεσαι εσύ εντός μου…

γύρισ’ η μέρα, πήγε η 19…κιόλας!
και χαρά καμιά δε νιώθω, ούτε ελαφράδα,
ούτε καν θυμό για τα λόγια στου σούρουπου την ώρα…
μονάχα πως, ότι κι αν είπαμε, ότι κι αν πω,
με θάνατο για τέρμα,
το σ αγαπώ θ ακούγεται στη κάθ’ αναπνοή…


Το παραπάνω κείμενο είναι από την Ιωάννα.
Στάλθηκε με email ως σχόλιο για το post keep dreaming με την παράκληση να το ανεβάσω ως έχει…
Ευχαριστώ την Ιωάννα αν και δεν καταλαβαίνω αρκετά από όσα λέει







γρηγόρης στο wordpress.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: