Πέμπτη, Ιανουαρίου 18, 2007

keep dreaming



Κραυγές και ψίθυροι...
Κραυγές μέσα στη σιωπή...
Οι σκέψεις γίνονται λόγια...
Οι σκέψεις τρέχουν. Κλεισμένες σε σκοτεινό δωμάτιο. Με τρυκ και παραμύθια προσπαθούμε να τις ξεγελάσουμε. Να κλέψουμε χρόνο ώστε να μπορούμε να ζούμε. Να ζούμε ή καλύτερα να επιβιώνουμε!
Μπερδεύουμε το λάθος με την επιλογή. Όταν η έλλειψη επιλογής είναι λάθος.
Στο σκοτεινό δωμάτιο οι σκέψεις κρύβονται. Σε κάτι παλιά σεντούκια που δεν τολμάμε να τα ανοίξουμε. Ο φόβος μήπως βγουν τα όνειρα ξανά στην επιφάνεια. Εκείνα τα άστρα που κάποτε μας οδηγούσαν και μας χάριζαν τη λάμψη μέσα στο σκοτάδι.
Το άστρο και το όνειρο το ξεχάσαμε διότι «σπουδάζαμε τη ζωή».
Μαλακίες θα έλεγα....
Η αναζήτηση δεν μπορεί να σταματήσει στο σκοτεινό δωμάτιο.
Τι θα απολαύσεις στο σκοτεινό δωμάτιο? Είναι τόσο άδειο... και δεν είναι το άδειο δωμάτιο του παραμυθιού με τις κρυψώνες και τις εκπλήξεις. Είναι απλά άδειο και σκοτεινό.
Και το δωμάτιο δεν δίνει ρεύμα στις σκέψεις του μυαλού , τροφή στα όνειρα.
Χαμένος χρόνος μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο...
Κι όμως
Keep dreaming
Με τα εφόδια που έχεις κρύψει βαθιά μέσα σου. Ότι μιλάει με ψιθύρους χτίζει τα παλάτια των ονείρων. Ψίθυροι για όσα φοβόμαστε και δεν τολμάμε. Δεν είναι υπόθεση φιλοσοφικής αναζήτησης.
Είναι η ύπαρξή μας. Αν μπορείς να αγκαλιάσεις τη βροχή , να δακρύσεις στο ηλιοβασίλεμα , να φωνάξεις στη σιωπή , να χαμογελάσεις στην ριπή του ανέμου.
Στο ξημέρωμα της ημέρας. Εκεί που το σκοτάδι συναντά το φως. Και καταλαβαίνεις ποιος είναι ψεύτικος και ποιος αληθινός.
Keep dreaming
Στην ανάβαση της αλήθειας το δίχτυ ασφαλείας χρειάζεται στους άλλους... Τα φτερά πάντα αφήνουν ίχνη στο πέταγμά τους. Δεν γίνεται η άνωση χωρίς απώλειες. Είναι νόμος του σύμπαντος , της φυσικής.
Να πετάξεις προς το φως. Το φως του ήλιου και το άστρο. Μακριά από το λαβύρινθο της γης. Με ψυχή και κορμί. Να νιώσεις το πέταγμα.
Να τραφεί η ζωή ρε γαμώτο όχι με σάρκες αλλά με οξυγόνο. Για καθαρές καύσης.
Keep dreaming
Το ψίθυρο του νερού... τον ακούμε ως ηχορύπανση. Μέγα λάθος. Καλύτερα να τον ακούς με τη συνοδεία των χτύπων της καρδιάς. Της καρδιάς που δεν λέει αλλά μιλάει... Τη γλώσσα της σιωπής μα με τόσες κραυγές.
(Με βρίσκεις αντιφατικό αλλά ίσως να μη με διαβάζεις σωστά)
Κράτα ένα λευκό μαντήλι για κάθε αποχαιρετισμό... Όχι ανθρώπων αλλά ονείρων. Να ξέρουν τα όνειρα από που έφυγαν και... να είναι το μαντήλι σημάδι για τα όνειρα όταν χρειαστεί να επιστρέψουν. Και τα όνειρα πάντα επιστρέφουν ως εφιάλτης.... Ως εφιάλτης για όσα δεν έκανες , για όσα δεν γεύτηκες... Κάποια μέρα , κάποια ώρα , κάποια στιγμή του απολογισμού....
Στη φυγή. Τη νοητική φυγή και όχι τη βιολογική.
Keep dreaming
Φυγή με ένα κλεμμένο ποδήλατο και ας μην ξέρω ισορροπία. Θα συνεχίσω... Διότι τα όνειρα είναι πάντα εκεί έξω... Είναι μαγνήτης και προσεύχομαι σε αυτά. Στον αέρα και στη κίνηση του ανέμου.
Μεγάλη περιπλάνηση. Να τα πιάσω. Να κάνω πλεξούδες με τα όνειρα. Να φωτίσουν το σκοτάδι. Κατεύθυνση στη καρδιά ενός παιδιού. Να βρω την αφετηρία , την αρχή της περιπλάνησης στο χρόνο. Η εκβολή , ο ποταμός και η θάλασσα.
Στην πολιτεία μας τώρα πια η μόλυνση έχει καταστρέψει εκείνο το πρωτόλειο καθαρό νερό. Κάποτε έλεγα καθαρά νερά , καθαρά κορίτσια.
Τώρα απλά πίνω νερό.
Να φωνάζω κόντρα στην «καθαριότητα» και στη «διαύγεια» των σκέψεων σου? Τι νόημα έχει...
Διότι...
Keep dreaming
Χωρίς νοθείες.
Διότι τελευταία και τα όνειρα έχουν νοθευτεί. Δε ξέρεις πια τι πιστεύεις εσύ και τι σου έχουν επιβάλει. Το πρωτογενή όνειρα αλλοιώθηκαν , νοθεύτηκαν με τις επιθυμίες και τις ανάγκες των άλλων. Και άντε να δεχτώ τη μερική νοθεία. Αλλά πώς να δεχτώ το βιασμό τους. Δεν έχουν το χρώμα τους ... Το έχασαν. Που είναι εκείνο το λουλακί που έλεγε η Ρηνιώ (Παπανικόλα) ? Το λουλακί των νησιών μας....
Keep dreaming
Περιμένω άλλες μέρες... μέχρι τότε θα σημαδεύω τη ζωή στη ματιά. Διότι η ζωή έχει τόσο υπέροχα μάτια. Και κανένας πούστης δεν μπορεί να τη γαμήσει διότι...
Keep dreaming
Επιστρέφοντας στο σκοτεινό δωμάτιο. Άνοιξα το παράθυρο. Πρώτο φως το φως των αστεριών. Υπάρχουν και οι διάττοντες αστέρες που χαρίζουν τη τελευταία λάμψη τους πριν χαθούν στην αιωνιότητα... πριν γίνουν αστερόσκονη τροφή για τα παραμύθια.
Και το επόμενο φως θα είναι του ήλιου. Διότι και την ημέρα ...
Keep dreaming
Με σιωπή ή με ψιθύρους ή με κραυγές...
Keep dreaming










Γρηγόρης στο Wordpress.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: