Τετάρτη, Φεβρουαρίου 21, 2007

Μεταφορά blog . . .





τα μάζεψα τα πράγματα και έφυγα από το blogspot.com - κι αν ρωτάς που πάω , πάω στο wordpress.com





γρηγόρης στο wordpress.com

Συνέντευξη με ένα ΜΑΤ-ατζη

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη με το Μιλτιάδη , άνδρα των ΜΑΤ.
Ο Μιλτιάδης μιλάει στο Σταύρο Θεοδωράκη στα “ΝΕΑ” χωρίς κράνος και στολή. Ώριμη και ψύχραιμη σκέψη.
Από μικρός ήθελες να γίνεις Αστυνομικός;
Όχι, δεν είχα σκεφτεί να γίνω Αστυνομικός. Στην πορεία προέκυψε.
Πού μεγάλωσες;
Στην Ευρυτανία, μέχρι που έφυγα για φαντάρος.
Αγροτική οικογένεια;
Ναι. Δύσκολη περιοχή. Τα παιδιά το μόνο που σκεφτόμασταν ήταν να φύγουμε για μια πόλη για να βγάλουμε ένα μεροκάματο.
Μέτριος μαθητής;
Στο Γυμνάσιο τα πήγαινα πολύ καλά, στο Λύκειο άρχισα να τα παρατάω και έπεσα στη μετριότητα.
Κι έρχεσαι στην Αθήνα…
Ναι, δουλεύω σε μια βιοτεχνία, ώσπου το ‘91 ένα μέλος της οικογενείας μου που ήταν στην Αστυνομία με παροτρύνει να συμμετάσχω σε έναν διαγωνισμό.
Με μέσον μπαίνεις;
Τότε δεν υπήρχε άλλο σύστημα, δεν υπήρχαν Πανελλαδικές, μόνο γνωριμίες.
Τι σκεφτόσουν, να γίνεις αστυνομικός, να κάνεις τι;
Να έχω ένα μεροκάματο, μια καλή δουλειά, η οποία θα έχει μέλλον, δεν θα με διώξουν σε πέντε μήνες.
Στα ΜΑΤ πήγες εθελοντικά βέβαια…
Στη Σχολή οι εκπαιδευτές μάς έλεγαν συχνά για τα ΜΑΤ. Και αρκετά παιδιά από τη σειρά μου καταλήξαμε εκεί.
Παίρνεις παραπάνω λεφτά που είσαι στα ΜΑΤ;
Ελάχιστα. 62,90 ευρώ.
62 ευρώ τον μήνα;
62 κόμμα ενενήντα. Επίδομα κινδύνου.
Πόσες ώρες δουλεύεις την ημέρα;
Το ωράριο βγαίνει σε σχέση με τις διαδηλώσεις που θα υπάρχουν την επόμενη ημέρα στην Αθήνα. Και υπάρχουν και κάποια στάνταρ σημεία όπου βρίσκονται διμοιρίες.
Κοντά στις εστίες έντασης;
Κορυδαλλός, Εξάρχεια, Ηρώδου Αττικού, γήπεδα.
Εσείς επεμβαίνετε μόνο όταν υπάρχει μια σύγκρουση, έτσι δεν είναι; Υποχωρούν οι συνάδελφοί σας με τις μπλε στολές και εμφανίζεστε εσείς με τις πράσινες.
Ναι, πρέπει να φάνε λίγο ξύλο τα παιδιά και μετά θα δοθεί εντολή να βγούμε εμείς μπροστά, για να τους προστατεύσουμε. Και γι’ αυτό πολλές φορές αρχίζουν τις φωνές «γιατί δεν ήρθατε γρήγορα, κινδυνεύσαμε» και τα σχετικά.
Τα σύμβολα που έχετε στα κράνη σας τι σημαίνουν;
Τίποτα. Απλώς κάθε διμοιρία επιλέγει ένα σύμβολο, ένα τρίγωνο, έναν ρόμβο, για να μη χάνονται τα παιδιά. Για να ξέρω ότι ο μπροστινός μου είναι στη δικιά μου διμοιρία, άρα τον ακολουθώ. Γιατί μέσα στον γενικό χαμό είναι εύκολο να χαθείς. Κι αν μείνεις μόνος σου, τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά.
Τραγικά;
Υπήρξε συνάδελφός που έχασε το μάτι του, ένας άλλος έσπασε το σαγόνι και τα δόντια του. Τον Δεκέμβριο κοντά στο Πολυτεχνείο τον πέτυχε ένα κομμάτι μάρμαρο και τον σακάτεψε. Δεν ξέρουμε πότε θα γυρίσει στην υπηρεσία του, χάνει τα πενθήμερα, χάνει επιδόματα, χάνει βραδινά, χάνει τα πάντα.
Πόσα χρόνια είσαι στα ΜΑΤ;
16 χρόνια γεμάτα.
Τα πρώτα μεγάλα επεισόδια στα οποία ήσουν παρών;
Τότε που κάηκε η Πρυτανεία στο Πολυτεχνείο. Χτυπήθηκα μάλιστα από μια πέτρα κι έφυγα.
Χτύπησες και χτυπήθηκες;
Όχι, κατηγορηματικά όχι. Τα πρώτα χρόνια που ήμουνα στις διμοιρίες δεν είχα κάνει καν χρήση του κλομπ μου. Και το ‘95, όταν δόθηκε το ΟΚ και μπήκαμε στο Πολυτεχνείο να κάνουμε συλλήψεις, ήμουνα εκεί…
Ήσουν παρών στην επέμβαση του ‘95; Επί Βαληράκη; Στη μια και μοναδική είσοδο της Αστυνομίας στο Πολυτεχνείο;
Ναι. 24 ώρες δουλειάς. Συγκεκριμένα, 23 ώρες και 25 λεπτά απείχε η έναρξη από τη λήξη της βάρδιας. Μπήκαμε μέσα στις δέκα το πρωί και βρήκαμε μικρά παιδιά, 15, 16 και 17 χρόνων να κλαίνε: «Τι θα πω στον μπαμπά μου, τι θα πω στη μαμά μου». Και προσπαθούσαμε κι εγώ κι άλλος ένας συνάδελφος - καλή του ώρα - να τους δώσουμε κουράγιο. «Εντάξει παιδιά, δεν έγινε και τίποτα, στη ΓΑΔΑ θα πάτε για εξακρίβωση, θα σας πάρουν δακτυλικά αποτυπώματα και θα φύγετε, δεν θα σας πειράξει κανείς». Τι να πεις σε παιδιά που κλαίνε;
Στα πρόσφατα επεισόδια, τώρα που κόντεψαν να καούν οι συνάδελφοί σου, ήσουν παρών;
Όχι, αλλά θεωρώ ότι ήταν λάθος εντολή. Πλησίασαν πολύ και αδικαιολόγητα. Τα μέσα ενημέρωσης έλεγαν συνεχώς «δεν γίνονται συλλήψεις», οι αξιωματικοί μας λειτούργησαν υπό πίεση και είδαμε τα αποτελέσματα. Τι είναι προτιμότερο, να αποφύγει κάποιος τη σύλληψη ή να καεί ένας Αστυνομικός;
Αλήθεια, γιατί «δεν γίνονται συλλήψεις»;
Δεν θέλω να μιλήσω άσχημα, αλλά δεν σκέφτονται οι δημοσιογράφοι που μας κατηγορούν ότι για να πιάσεις κάποιον από αυτούς πρέπει τον καταδιώξεις; Και όταν αυτοί μπουν στο Πολυτεχνείο, εσύ τι θα κάνεις;
Όταν δεν είναι στο Πολυτεχνείο και είναι στο Σύνταγμα;
Λες για το συμβάν στη Φιλελλήνων; Οι διμοιρίες φυλάνε συγκεκριμένους στόχους. Δεν μπορούμε να φυλάξουμε κάθε πολυτελές αυτοκίνητο ή κάθε τράπεζα στη Βουκουρεστίου. Κι αν δεν πάνε εκεί και πάνε στην Ερμού ή στο Σύνταγμα;
Κάποιοι από την Αριστερά πάντως σάς κατηγορούν ότι ενώ μπορείτε να τους πιάσετε όταν βρίσκονται στην ουρά μιας πορείας, αδιαφορείτε.
Αν επιχειρήσουμε να τους πιάσουμε, θα μπουν μέσα στην πορεία κι αν τους ακολουθήσουμε θα διαλυθεί η πορεία και θα κατηγορηθούμε ότι αμαυρώνουμε έναν αγώνα κάποιας κοινωνικής ομάδας .
Σας κατηγορούν επίσης ότι κάνετε κατάχρηση δακρυγόνων.
Οι ανώτατοι αξιωματικοί προκειμένου να μη χρησιμοποιούμε τα κλομπ, τα οποία βγάζουν μια άσχημη εικόνα, προτιμούν τα δακρυγόνα. Κι εμείς δεν ξέρουμε τι είναι αυτά τα αέρια και πόσο επιβλαβή είναι για εμάς και τους διαδηλωτές. Αποτρέπουμε πάντως πολλές συγκρούσεις με αυτά. Γιατί όταν δεχθούμε μια επίθεση με καδρόνια, θα έχουμε μια εμπλοκή σώμα με σώμα με απρόβλεπτες συνέπειες. Με τα αέρια υποχωρούν και τελειώνει εκεί η υπόθεση.
Ποια είναι η γνώμη σου για τους αναρχικούς;
Οι αντιεξουσιαστές, οι αναρχικοί, θέλουν να κάνουν κακό σε κάθε είδους εξουσία και στρέφονται εναντίον μας. Είναι αφέλεια να πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο μπορεί να καταρρεύσει το κράτος. Αλλά και με αυτούς ακόμη, δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα. Εάν δεν αρχίσουν να μας πετροβολούν, να μας ρίχνουν βόμβες μολότοφ, δεν θα τους κυνηγήσουμε.
Όταν ακούς το σύνθημα «μπάτσοι - γουρούνια - δολοφόνοι»…
Τίποτα. Μόνο οι καινούργιοι συνάδελφοι στενοχωριούνται. Οι παλαιότεροι είμαστε ψύχραιμοι. Το περιμένουμε.
Δηλαδή, συνήθως οι νεώτεροι είναι αυτοί που χάνουν την ψυχραιμία τους;
Ένας νέος μπορεί να πανικοβληθεί και να υπερβάλει. Γι’ αυτό έχει νόημα οι παλαιότεροι συνάδελφοι να εκπαιδεύουν τους νεώτερους. Ένας ΜΑΤατζής δεν ρίχνει ποτέ κλωτσιά, ούτε χτυπά με το κλομπ κάποιον που είναι πεσμένος κάτω - εγώ αυτό λέω στα παιδιά. Δεν βγάζουμε τα κόμπλεξ μας εκείνη τη στιγμή, δεν είμαστε φονιάδες. Όταν βέβαια είσαι σε αντιπαράθεση, όταν ο άλλος σε κοπανάει με ένα καδρόνι, θα απαντήσεις, θα προβείς σε κάποιου είδους βία.
Λες συνέχεια «καδρόνι, καδρόνι».
Μα για καδρόνια πρόκειται. Δεν τα έχετε δει; Βάζουν στην άκρη ένα κομμάτι ύφασμα και σου λένε ότι είναι σημαία. Και είναι ρόπαλα.
Υπάρχουν πάντως και συνάδελφοί σου οι οποίοι κάνουν τσαμπουκάδες. Είτε γιατί είναι κομπλεξικοί, είτε γιατί είναι ακραίοι.
Αυτό υπάρχει στην Αστυνομία. Όταν έχεις ένα όπλο και κινείσαι μέσα στο πλήθος, νιώθεις διαφορετικά. Σου παρέχει ασφάλεια, τονώνει τον εγωισμό σου. Γι’ αυτό λέμε ότι οι Αστυνομικοί πρέπει να είμαστε επαγγελματίες.
Πόσα λεφτά παίρνεις τον μήνα;
Με 15 χρόνια στην Υπηρεσία και παντρεμένος, είμαι κοντά στα 1.200 ευρώ. Αν δεν δουλέψω αργίες και βραδινά, θα πέσω κάτω από τα 950 ευρώ. Δουλεύουμε λοιπόν γιορτές, Σάββατα, Πάσχα, Χριστούγεννα, Κυριακές.
Κυριακές στα γήπεδα;
Ναι, μεγάλη πληγή. Πάμε και μας λένε οι εταιρείες τι θα κάνουμε. Έχουν πάρει και κάτι απόστρατους που διατάσσουν. Πρώην αξιωματικοί που κάποτε έκαναν θελήματα στους ιδιοκτήτες των ΠΑΕ.
Αν γινόσουν μια μέρα υπουργός Δημόσιας Τάξης τι θα έκανες;
Θα ενίσχυα την αστυνόμευση στη γειτονιά. Να κοιμάται ήσυχα ο κόσμος το βράδυ, να μη φοβάται, να ξέρει ότι θα βρει το αυτοκίνητό του. Και θα έδινα παραπάνω λεφτά σε αυτούς που δουλεύουν στις μάχιμες υπηρεσίες. Δεν μπορούμε να παίρνουμε όλοι τα ίδια. Μόνο έτσι θα σταματήσουμε το βόλεμα και τη λούφα.
Αν ξανάρχιζες τη ζωή σου, θα γινόσουν αστυνομικός;
Βέβαια. Είναι ένα επάγγελμα που σε κερδίζει στην πορεία. Μπαίνει στο πετσί σου. Έχει πολλές καλές στιγμές.
Για πες μου μια…
Όταν ξεκίνησα, κάναμε πεζές περιπολίες και έβγαιναν οι άνθρωποι στις βεράντες και μας φώναζαν «γεια σας παιδιά», μέχρι και παλαμάκια ακούγαμε. Αυτό πού θα το ζήσεις;
Πολύ ρομαντικό μου ακούγεται.
Μα τι πιστεύεις κι εσύ; Ότι οι ΜΑΤατζήδες είναι εξωγήινοι; Νιώθουμε, προβληματιζόμαστε, είμαστε μέρος της κοινωνίας. Δεν είμαστε αυτό που λένε «βγάλτε τα κράνη να σκεφτείτε».
Για πες μου λοιπόν για τη στιγμή της σύγκρουσης.
Όταν θέλουμε να κλείσουμε την Ηρώδου Αττικού ή όταν θέλουμε να περιφρουρήσουμε το υπουργείο Παιδείας, δίνεται η εντολή για «φραγμό», που σημαίνει ότι από εκεί και πέρα δεν πρέπει να περάσει κανείς. Αυτό το ξέρουν πάντα οι επικεφαλής των διαδηλωτών. Συνήθως όμως και ανάλογα με το τι μήνυμα θέλουν να περάσουν προς τα έξω, προσπαθούν να σπάσουν το φράγμα.
Οπότε πέφτουν πάνω στα κλομπ σας;
Μα, μπορείτε να το δείτε και από την τηλεόραση, οι διαδηλωτές πέφτουν πάνω στους αστυνομικούς. Εμείς σε όλες τις περιπτώσεις είμαστε ακίνητοι. Ακούω κατά κόρον στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι προκαλούμε. Για μας είναι ό,τι καλύτερο να φωνάξουν και να φύγουν. Όσο νωρίτερα φύγουν τόσο λιγότερη ταλαιπωρία θα έχουμε.
Συζητάτε ποτέ με τους ανθρώπους που σε λίγο θα συγκρουσθείτε;
Πολλές φορές. Πριν από ένα χρόνο στο υπουργείο Εργασίας ήταν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα. Παιδιά, τους λέμε, μην πέσετε πάνω μας, θα χτυπηθείτε ή θα πέσουν δακρυγόνα, δεν έχει νόημα. Αλλά μας είπαν ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση». Έπρεπε να γίνει σύγκρουση, γιατί αλλιώς κανείς δεν θα ασχολιόταν με τα προβλήματά τους. Σου λένε, «θα κάνουμε κάτι παραπάνω, θα το παίξει η τηλεόραση, θα πιεστεί ο υπουργός».
Όλα για το θέαμα δηλαδή;
Εσείς τι λέτε; Αν είναι χίλια άτομα που διαδηλώνουν ειρηνικά ποιος θα τους δώσει σημασία; Σε ποιο κανάλι θα το παίξουν; Αν όμως είναι 100 άτομα και συγκρουστούν με την αστυνομία, όλο και κάτι θα δείξουν.
Δεν αντιλαμβάνεσθε δηλαδή τους διαδηλωτές ως εχθρούς;
Μα, με αρκετούς από αυτούς έχουμε τα ίδια προβλήματα. Κακές συνθήκες εργασίας, χαμηλές αμοιβές, κεκτημένα που χάνονται με τους καινούργιους νόμους. Προσωπικά έζησα την υπόθεση με την ΕΑΣ το ‘93. Ήτανε ό,τι χειρότερο για μένα. Να βλέπεις ανθρώπους 52-53 χρόνων να χάνουν τη δουλειά τους και να πρέπει να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.
Πώς νιώθατε λοιπόν τις στιγμές που έπρεπε να συγκρουστείτε μαζί τους;
Τους σκεφτόμασταν περισσότερο από όσο νομίζουν οι ίδιοι, ίσως αν ήμασταν στη θέση τους κάπως έτσι να αντιδρούσαμε. Αναρωτιέμαι όμως αν ήταν αυτοί στη θέση μας πώς θα αντιδρούσαν; Τι βία θα ασκούσαν;


Το αρνητικό σε όσα αναφέρει ο Μιλτιάδης είναι ότι δεν μιλάει για τις “υπερβάσεις” των ΜΑΤ και αν αυτές έχουν κάποια σκοπιμότητα (βλέπε εκφοβισμό) ή αν είναι μια εκτόνωση κάποιων ΜΑΤατζήδων. Το θετικό σε όσα αναφέρει είναι ότι τα κανάλια θα προβάλουν μια διαδήλωση μόνο αν πέσει ξύλο. Ομολογία γνωστή σε όλους! Αλλά κανείς δεν “χτυπάει” τους δημοσιογράφους για το τρόπο που λειτουργούν…

Oδηγός για κεράτωμα!

Με αφορμή την τραγωδία που προκάλεσε η Θωμάη (η ερωμένη του Διοικητή του ΙΚΑ) το παρόν blog θέλοντας να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο ώστε να μην υπάρξουν ξανά τέτοιες τραγωδίες σας παρουσιάζει τον οδηγό για ασφαλή κεράτωμα!

Πρώτος κανόνας είναι ότι αποφεύγουμε τα κινητά! Οι περισσότεροι πιάνονται στα πράσα από την ανάλυση του λογαριασμού των κινητών τους. Ακόμη και αν δεν παίρνετε ανάλυση του λογαριασμού σας σε μια δεδομένη στιγμή μπορεί ο/η σύζυγος να ζητήσει αναλυτικό λογαριασμό. Οπότε δεν θα έχετε πολλά περιθώρια άρνησης.

Δεύτερος κανόνας μιλάμε από σταθερά τηλέφωνα όταν το πεδίο είναι ελεύθερο και κάνοντας χρήση της Χρονοκάρτας. Το πλεονέκτημα είναι ότι η ατελής κλήση που κάνουμε εισάγοντας το κωδικό της Χρονοκάρτας δεν φαίνεται σε καμία ανάλυση. Οπότε μιλάμε χωρίς να αφήσουμε ίχνη.

Τρίτος κανόνας (για όσους δουλεύουν σε γραφείο) είναι να μιλάτε από το χώρο εργασίας σας. Ακόμη και αν ο εργοδότης σας έχει φραγή κλήσεων αυτό πολύ εύκολα αντιμετωπίζεται. Καλείται κάποιο αριθμό από τις υπηρεσίες παροχής τηλεφωνικού καταλόγου (11850 , 11880 κτλ) και ζητάτε να σας συνδέσουν με τον αριθμό κινητού του εραστή σας. Οπότε και τσάμπα μιλάτε και ίχνη δεν αφήνεται. Κάντε κυρίως αν είστε δημόσιος υπάλληλος μια και η συνομιλία με αυτό τον τρόπο κοστίζει κάτι παραπάνω.

Τέταρτος κανόνας επικοινωνίας είναι τα e mail. Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ώστε να επικοινωνείτε αποκλειστικά και μόνο με τον εραστή σας. Διαλέξτε ένα ουδέτερο ψευδώνυμο και όλα εντάξει! Μην ξεχνάτε να διαγράφετε τα αρχείο ιντερνετ όταν ο Υπολογιστής σας χρησιμοποιείται και από άλλους χρήστες. Χρησιμοποιήστε ένα πρόγραμμα κρυπτογράφησης ώστε να μην μπορεί κανείς να διαβάσει τα μηνύματά σας.

Πέμπτη οδηγία μην αλλάξετε σεξουαλική συμπεριφορά απέναντι στο/στη σύζυγό σας στο κρεβάτι. Κάθε αλλαγή θεωρείται ύποπτη.

Έκτη οδηγία αποφύγετε κατά τις ερωτικές συνευρέσεις να φοράτε αρώματα ή οτιδήποτε που αφήνει οσμές. Παράδειγμα το τσιγάρο αν εσείς δεν είστε καπνιστής...

Έβδομο φροντίστε ο χώρος που βρίσκετε να είναι χώρος ουδέτερος. Αποφύγετε πατρικό σπίτι ή το χώρους που έχει πρόσβαση και ο νόμιμος σύντροφός σας. Αποφύγετε και τα ξενοδοχεία ημι-παραμονής. Καλύτερα να προτιμάτε κανονικά ξενοδοχεία και πάντα να κλείνετε δύο δωμάτιο (να έχετε δωμάτιο και εσείς και ο εραστής σας) για να θολώνουν τα νερά. Αν έχετε κάποιο φίλο εμπιστοσύνης είναι η τέλεια λύση.

Όγδοη οδηγία είναι η χρήση προφυλακτικού. Απαραίτητο διότι οι εποχές είναι πολύ πονηρές...

Αν ξεχνώ κάτι παρακαλώ συμπληρώστε ώστε να ολοκληρωθεί ο οδηγός. Αφορά το κοινωνικό σύνολο μην το ξεχνάτε!!!

Οδηγός για κεράτωμα!







To μπερδεμένο σπέρμα!

Μετά από 3 χρόνια γάμου και 4 χρόνια σχέσης η Μαριάνθη ένιωθε εγκλωβισμένη σε μια αδιέξοδη σχέση. Μητέρα ενός 2 χρόνου κοριτσιού αλλά η σκέψη για διαζύγιο βασάνιζε διαρκώς το μυαλό της.
Πολλές φορές αναρωτιόταν τι δεν πήγε καλά στο γάμο της.
Και πάντα κατέληγε στο κοινότυπο συμπέρασμα «ασυμφωνία χαρακτήρων»
Και πώς να συμβιώσουν δύο αταίριαστοι χαρακτήρες κάτω από την ίδια στέγη?
Στέγη που έγινε «στενή» για την Μαριάνθη.

__________

Μοιραία ήρθε και το τρίτο πρόσωπο στη ζωή της Μαριάνθης.
Αχιλλέας το όνομά του.
Ψυχή ελεύθερη ο Αχιλλέας χωρίς όρια. Μια άναρχη καρδιά που πάντα ακροβατούσε ανάμεσα στη λογική και στη τρέλα. Με δύο απόπειρες αυτοκτονίας και με μια συναισθηματική αναπηρία καρδιάς πολύ συχνά πλησίαζε το μισογυνισμό.
Αχιλλέας 40αρης. Ιδεολόγος εργένης.
Μαριάνθη 30αρα. Χρεωμένη με αποτυχημένο γάμο.

Αχιλλέας και Μαριάνθη αντάμωσαν. Στους αιθέρες. Σε μια πτήση εσωτερικού.
Θεσσαλονίκη προς Αθήνα.
Σε διπλανά καθίσματα.
Μερικά κενά αέρος και ο κοινός φόβος έγινε κουβέντα. Στα 35 λεπτά της πτήσης είχαν πει τα βασικά αλλά είχαν πει πολύ περισσότερα με τα μάτια.

Ο Αχιλλέας μόλις κατέβηκαν από το αεροπλάνο με μια κίνηση αστραπή έδωσε την κάρτα του με το τηλέφωνο στη Μαριάνθη. Εκείνη για μια στιγμή θύμωσε θεωρώντας «πέσιμο» αυτή τη κίνηση του Αχιλλέα αλλά … η κάρτα βρέθηκε στο χέρι της. Και η πρόκληση-τόλμη του Αχιλλέα προχώρησε: «( το βράδυ περιμένω τηλεφώνημα σου για νυχτερινή έξοδο».
Η Μαριάνθη είχε θυμώσει και το έδειξε αυτή τη φορά.
«Πολύ σιγουριά και θάρρος συνήθως αποδίδουν σε κοριτσάκια και όχι σε μένα» του απάντησε η Μαριάνθη.
Ο Αχιλλέας έφυγε. Δεν αντέδρασε καθόλου σε όσα άκουσε.

Η νύχτα και οι σκέψεις της Μαριάνθης. Τελικά αποδέχτηκε την πρόκληση του Αχιλλέα. Τηλεφώνησε. Μια σκέψη κυριαρχούσε στο μυαλό της. Να δοκιμάσει τα δικά της όρια. Αλλά υπήρχε και σκέψη ποια βαθιά: μήπως είναι η χρήση ευκαιρία να απεγκλωβιστεί από το «αδιέξοδο» του γάμου της...

Ποτό , τσιγάρο! Κουβέντες δυνατές. Ο Αχιλλέας έκανε το «μοιραίο κλικ» στο κεφάλι της Μαριάνθης και… στο κορμί της. Αισθανόταν μια απίστευτη έλξη.

Οι κουβέντες του Αχιλλέα άγγιζαν τα όρια της ύβρης. Πυροβολούσε τη Μαριάνθη. Με φράσεις όπως «συμβιβασμένοι» , «νοικοκυρούλα του αντρούλη της» , «νεκρή».
Και όλα αυτά τα άκουγε η Μαριάνθη και συμφωνούσε.

Σε μια στιγμή δεν άντεξε. Τα δάκρυα της Μαριάνθης δε συγκίνησαν τον Αχιλλέα. Αντίθετα βρήκε την ευκαιρία να της ζητήσει να φύγουν.
Κατέληξαν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του Αχιλλέα.
Η Μαριάνθη ένα βήμα πριν απατήσει τον άντρα της… ευάλωτη μα και σίγουρη για αυτό που θα γινόταν.
Εξάλλου τα περιθώρια σκέψης στένεψαν.
Μόλις έκλεισε η πόρτα του δωματίου ο Αχιλλέας άρπαξε τη Μαριάνθη και την πήδηξε με κάθε τρόπο. Με βία και πάθος.
Η Μαριάνθη απλά εκτελούσε.
Κάτι ΄ψέλλισε για προφυλακτικό η Μαριάνθη αλλά ο Αχιλλέας όχι μόνο δεν απάντησε αλλά της έριξε χαστούκι!
Ταράχτηκε. Μα τώρα ο δρόμος δεν είχε επιστροφή. Ο Αχιλλέας εξουσίαζε κορμί και μυαλό.

«Θα χύσω στο μουνί σου» είπε με τόνο απειλητικό και αποφασιστικό ο Αχιλλέας.

Η απειλή του έγινε πράξη. Δεν μπόρεσε να πει τίποτα η Μαριάνθη.


Το πρωί επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη.

Ο Αχιλλέας όταν έφυγε από το ξενοδοχείο της είπε μόνο μια φράση:
«Αν καταλήξεις σε αποφάσεις ζωής να μου τηλεφωνήσεις»

Το χρησμό του Αχιλλέα τον κατάλαβε. Ο Αχιλλέας είχε καταλάβει ποια ήταν η ζωή της και την προκαλούσε σε μια διαφορετική πορεία. Σε μια πορεία κόντρα στο σήμερα και … στην οικογένειά της.


___________

Η Μαριάνθη στο σπίτι της στη Θεσσαλονίκη με σκέψεις τόσο μπερδεμένες και… με το σπέρμα του Αχιλλέα μέσα της. Άγχος μια και ήταν επικίνδυνη ημέρα για εγκυμοσύνη.

Σκεφτόταν να πάρει «το χάπι της επόμενης» μέρας αλλά ήθελε να δοκιμάσει τα όρια της και την τύχη της…

Της άρεσε που κουβαλούσε μέσα της κάτι από τον Αχιλλέα.. Μα και φόβος…

Τελικά βρήκε τη λύση. Επιστράτευσε τη γυναικεία πουτανιά της και … ο σύζυγος της Μαριάνθης έχυσε και αυτός μέσα στο αιδοίο της.

Το σπέρμα του Αχιλλέα και του συζύγου της μέσα της…
Μπερδεμένο!
Μπερδεμένες σκέψεις και μπερδεμένο σπέρμα.

Δεν άντεξε και τηλεφώνησε στον Αχιλλέα για να του εκμυστηρευτεί τους φόβους της για ενδεχόμενη εγκυμοσύνη. Ο Αχιλλέας την προκάλεσε να αποφασίσει τι θέλει. Μα η απάντηση της Μαριάνθης άφησε άφωνο τον Αχιλλέα. Του είπε για το «μπέρδεμα των σπερμάτων» .
Την έβρισε. O Αχιλλέας το θεώρησε μεγάλη προσβολή!

Η Μαριάνθη μόνη… χωρίς Αχιλλέα χωρίς σύζυγο… σε κανέναν δεν μπορούσε να μιλήσει..

________

Σε 16 μέρες ήξερε ότι ήταν έγκυος.
Το μπέρδεμα συνεχιζόταν μέσα της … το ίδιο και η μοναξιά της…
Η ευτυχία του συζύγου της μεγάλωνε την ενοχή της.

Η απόπειρα επικοινωνίας με τον Αχιλλέα έπεσε στο κενό…

Λίγο μετά έπεφτε και η ίδια στο κενό. Δύο μηνών έγκυος.


Πλήρωσε το γαμήσι με τη ζωή του!

Παρακολουθώ τις εξελίξεις γύρω από τη δολοφονία του Διοικητή του ΙΚΑ.
Τα ΜΜΕ αρνούνται να πουν άλλη μια φορά τα πράγματα με το όνομά τους:
Ένας άνθρωπος πλήρωσε το γαμήσι με τη ζωή του.

Κλασική υπόθεση πάθους και συζυγικής απιστίας.
Σε μια ιστορία που όλοι είναι θύματα.

Πρώτο θύμα ο μακαρίτης και διοικητής του ΙΚΑ. 66 ετών και πηδούσε την υφισταμένη του! Την υπάλληλό του. Και αν το δούμε και λίγο κυνικά είπαμε να μας γαμούν οι προϊστάμενοι μας μεταφορικά και όχι κυριολεκτικά!

Δεύτερο θύμα ο κερατάς και δολοφόνος. Γνώριζε λένε οι δημοσιογράφοι από το Σεπτέμβρη για τη σχέση της γυναίκας του. Ήθελε να κουβεντιάσει πολιτισμένα με το διοικητή του ΙΚΑ αλλά εκείνος στη μοιραία συνάντηση τον απώθησε. Είναι να μην εξοργιστεί ο άνθρωπος? Πόσο θα άντεχε να είναι και κερατάς και δαρμένος.

Θύμα και το «αντικείμενο του σκανδάλου». Θέλεις κυρία μου να πηδιέσαι? Κάντο με στυλ και με σωστό τρόπο. Που πας στο πατρικό σου σπίτι να πηδηχτείς? Δεν είναι το πρώτο πράγμα που θα ψάξει ο άντρας σου? Και για να μιλήσω σοβαρά αν θέλεις να το κάνεις πάρε διαζύγιο διότι η κοινωνία μας δεν αποδέχεται τη πολυγαμία. Από τη στιγμή που έχεις μεγάλα παιδιά πολύ πιο εύκολα χωρίζεις. Και το πιο αισχρό για μένα είναι ότι αυτή η γυναίκα δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Προσπάθησε να παραπλανήσει αρχικά την αστυνομία και μετά υποστηρίζει ότι φοβήθηκε και κλειδώθηκε μέσα στο σπίτι. Σε αντίθεση με τον άντρα της που υποστηρίζει ότι μαζί προσπάθησαν να βοηθήσουν και να σκουπίσουν τα αίματα του μακαρίτη. Κυρία να σου μιλήσω ολίγον κυνικά να ξέρεις ότι η πουτανιά θέλει αρχίδια!!! Όχι μόνο αρχίδια για το πήδημα αλλά και στη συμπεριφορά.

Για μένα το πιο τραγικό πρόσωπο είναι η γυναίκα του διοικητή του ΙΚΑ. Απουσίαζε στο εξωτερικό όταν έγινε αυτό ο φόνος. Σκέφτομαι αυτόν τον άνθρωπο. Ξαφνικά μαθαίνει ότι ο άντρας της είναι νεκρός από ένα μια παράνομη σχέση. Πως νιώθει άραγε? Θλίψη για το χαμό του άντρα της ή οργή για τις απιστίες του? Και ακόμη πιο τραγικό είναι ότι όλα αυτά τα έμαθε από την τηλεόραση. Μιλάμε για τον ορισμό της τραγωδίας. Τραγικά πρόσωπα και τα παιδιά των δύο οικογενειών.

Όλα αυτές οι σκέψεις δεν είναι ηθικολογία. Είναι μια πραγματικότητα σε μια κοινωνία που δεν αποδέχεται την πολυγαμία. Μας εκπαιδεύουν από το σπίτι και την οικογένεια για τη μονογαμία του ανθρώπου. Κόντρα στη φύση του. Μονογαμία που δεν υπάρχει ούτε στα ζώα.
Βέβαια η φίλη μου που έχει ζήσει «σεξουαλικά» τη ζωής της πλέον υποστηρίζει ότι η μονογαμία είναι μαγκιά και μεγάλη κατάκτηση. Μονογαμία από υπερβολική αγάπη! Όχι από καταπίεση. Μάλιστα , έτσι συμφωνώ.
Αλλά και πάλι σε μια ηλικία 66 ετών όπως ήταν ο μακαρίτης ήθελε την ανανέωσή του. Μετά από τόσα χρόνια γάμου... Μια ανανέωση που έγινε αιώνια... το γαμήσι έγινε θάνατος!!!

Πλήρωσε το γαμήσι με τη ζωή του!

"To 'Αρθρο" , τα blogs και... ο pitsirikos

Το θέμα που απασχολεί τελευταία την blogοσφαιρα είναι η εφημερίδα «Το Άρθρο» και το ένθετό της που αφορά τα blogs.
Πολύ θόρυβος για το τίποτα.

Και είναι κυριολεκτικά τίποτα διότι κανείς δεν δίνει σημασία σε αυτό το ένθετο εκτός από τους bloggers.
Και πόσοι bloggers αγοράζουν αυτή την εφημερίδα?
Να σου πω 500 bloggers και πολύ θα είναι (αν λάβει κανείς υπόψη ότι τα ενεργά blogs με τακτική παρουσία είναι περίπου 2000).

Ξεχνάμε και το άλλο βασικό στοιχείο: οι περισσότεροι δεν διαβάζουν τις εφημερίδες , απλά τις ξεφυλλίζουν! Άσε που τώρα πια η επιλογή γίνεται με βάση το DVD που προσφέρει η κάθε εφημερίδα.

Η εφημερίδα «Το Άρθρο» αν δει κανείς τις κυκλοφορίες δεν πάει και τόσο καλά.(οι δύο εβδομάδες είναι ενδεικτικές). Οπότε μιλάμε για ένα «μικρό» έντυπο που θέλοντας να λανσάρει κάτι νέο στράφηκε από την αρχή στο χώρο των blogs.

Επομένως γιατί δίνουμε τόση σημασία σε ένα τέτοιο έντυπο με περιορισμένη απηχήσει? Καλύτερα ας αφήσουμε τους ανθρώπους να αναδημοσιεύουν ότι γουστάρουν. Ούτε καλό κάνουν , ούτε κακό κάνουν!

Ας το δούμε και φιλανθρωπικά... Μήπως πουλήσουν παραπάνω και δεν πάνε για κλείσιμο.
Στο σημείο θέλω να κάνω και μια καταγγελία.
Δύο Κυριακές πέρασαν και ακόμη να εμφανιστεί ο pistsirikos (ο δημοφιλής Έλλην bloggers) στο «Άρθρο». Αν αυτό δεν είναι προσβολή τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους...

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ «ΤΟ ΑΡΘΡΟ» ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ PITSIRIKO!




«Το Άρθρο»,τα blogs και... o pitsirikos!


O βιασμός από το Γιώργο Παπαδάκη...

Η είδηση με το βιασμό της 89χρονης γιαγιάς στη Κρήτη από ένα νεαρό έκανε το γύρω των media.
Εκείνο όμως που έγινε σήμερα το πρωί ξεπερνά ακόμη και την ίδια πράξη του βιασμού.
Η γιαγιά βιάστηκε ξανά σήμερα το πρωί από το Γιώργο Παπαδάκη!
Από την πρωινή εκπομπή του ANT1.
Ένας δημοσιογράφος σε ζωντανή σύνδεση είχε στηθεί έξω από το σπιτάκι της γιαγιάς. Η γιαγιά άνοιξε το παράθυρό της (προφανώς από περιέργεια) και ο δημοσιογράφος της έχωσε το μικρόφωνο στο στόμα.
Η γιαγιάκα άρχισε να λέει ότι παρακολουθεί το Γιώργο Παπαδάκη εδώ και πολλά χρόνια. Ο φακός ζουμάρει στο άλλο παράθυρο στο πρόσωπο του Παπαδάκη και δείχνει να έχει συγκινηθεί.
Η γιαγιάκα λέει μερικά λόγια για το πόσό άσχημα νιώθει και ότι έχασε την αξιοπρέπειά της. Από το δικό του τηλεοπτικό παράθυρο ο Παπαδάκης και οι άλλοι δημοσιογράφοι της εκπομπής στέλνουν την συμπαράστασής τους στο παράθυρο της γιαγιάς!!!!
Μάλιστα στη γλάστρα δημοσιογράφο που έχει της ξεφεύγει η ατάκα ότι «η γιαγιά τώρα έχει περισσότερη αξιοπρέπεια!!!»
Η σύνδεση τελειώνει και πέφτουν και τα πρώτα τηλεφωνήματα διαμαρτυρίας.
Με θράσος ο Παπαδάκης υποστηρίζει ότι η γιαγιά είχε ανάγκη να μιλήσει σε αυτόν διότι δεν υπάρχουν ειδικοί ψυχολόγοι να συμπαρασταθούν στη γιαγιά!!!
Και συνεχίζει την πρόκλησή του δηλώνοντας ότι δεν ρώτησε λεπτομέρειες τη γιαγιά για το πώς έγινε ο βιασμός!!!

Πραγματικά δε ξέρω τι να πω!!! Να σπάσω την τηλεόραση ή να αρχίσω και να βαράω δημοσιογράφους!
Και η αλητεία και ο κιτρινισμός έχουν όρια!!!!!!!


O βιασμός της 89χρονης από το Γιώργο Παπαδάκη!



της φραπελιάς

Ο θόρυβος που γίνεται τελευταία με τη φραπελιά απέδειξε περίτρανα την δημοσιογραφική αλητεία και τη δύναμη της τηλεόρασης.
Μέχρι πριν μερικές ημέρες ΟΛΕΣ οι εκπομπές , από την κρατική μέχρι και τη ιδιωτική τηλεόραση , ασχολήθηκαν με τις ευεργετικές θεραπείες των φύλλων της ελιάς. ΟΛΟΙ φιλοξένησαν την συγκεκριμένη κυρία ομοιοπαθητικό και έκαναν επίδειξη στο στούντιο για το πώς γίνεται η φραπελιά.
Δημοσιογράφοι που δήλωναν εντυπωσιασμένη και με χαρά φιλοξενούσαν στην εκπομπή τους μαρτυρίες ανθρώπων που σώθηκαν από τον καρκίνο χάρη στα φύλλα της ελιάς.

Το τροπάριο όμως εδώ και τρεις ημέρες άλλαξε. Τώρα φιλοξενούν μαρτυρίες ανθρώπων που έπαθαν ζημιά από τη φραπελιά. Μα το Δία δεν ντρέπονται να κάνουν έτσι απροκάλυπτα στροφή?
Το αισχρό είναι ότι ο καθένας ξεχωριστά δηλώνει ότι στη δική του εκπομπή το θέμα φιλοξενήθηκε με επιφυλάξεις και δεν είπαν ότι θεραπεύει τον καρκίνο. Κατακρίνουν τους «άλλους» γενικά δημοσιογράφους που προκάλεσαν το θόρυβο.
Τους ακούω και εξοργίζομαι με την υποκρισία τους.
Είναι όχι απλά αλήτες αλλά επικίνδυνοι.
Χειραγωγού την κοινή γνώμη με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο.

Απορώ κυριολεκτικά τι μπορεί να άλλαξε μέσα σε λίγες ημέρες και η φραπελιά να έγινε επικίνδυνη?

Από την άλλη βλέπω τηλεθεατές «ζώα» που σαν κοπάδια άγονται και φέρονται από τους δημοσιογράφους. Κολλημένοι στην τηλεόραση , περιμένουν και τη θεραπεία από την τηλεόραση.

Η φραπελιά μπορεί να μην θεραπεύει τον καρκίνο αλλά σίγουρα βλάπτει τη νοημοσύνη μας. Και τη βλάπτει εξαιτίας των δημοσιογράφων-αλητών!!!

Αίσχος!!!